TRAVEL / De Filipijnen: Port Barton, Palawan

52
Port Barton Palawan Filipijnen

Port Barton. Een niet-toeristische parel op het eiland Palawan. Het is een klein vissersdorp gelegen aan een afgelegen baai aan de westkust. Het is ontzettend ongerept en lastig bereikbaar, maar de moeite dubbel en dwars waard.

Na een lange en pittige lokale bustocht vanuit Puerto Princesa, waarbij we klem zitten tussen rijstzakken, hanen, varkens, kinderen en locals, komen we aan bij ‘the junction’. Een soort kruispunt met een typisch Aziatisch stalletje en een paar motoren en tricycles die staan te wachten tot ze een rit krijgen. We zijn de enige die de bus uit stappen, en de motormuizen rennen naar ons toe. We weten dat het een pittige tocht is naar Port Barton (dwars door de hoge jungle) maar ze vragen veel te veel. We weigeren, lopen het zandpad op richting Port Barton en doen alsof we dit stuk gaan lopen. Wanneer we uit beeld verdwijnen, horen we een tricycle achter ons aan zoeven om ons toch maar mee te nemen voor het bedrag dat locals ook betalen.

Anderhalf uur later ben ik blij dat ik nog leef. De jungletocht is enorm pittig met zo’n zwakke tricycle en de afgrond heeft me vervaarlijk toegegrijnsd. Met moeite komen we aan in Port Barton, en ik besef me direct dat dit de ellende dubbel en dwars waard is. Het is alsof de rust me direct vastklampt, me zachtjes lieve woordjes toefluistert en niet van plan is om mijn hand los te laten. Port Barton bestaat uit een verlaten strand aan een baai vol vissersbootjes, omgeven door jungle en palmbomen. De enige weg om hier te komen is door deze jungle. Het kleine dorp bestaat uit hutjes, zandwegen en her en der een rijstveld. Palmbomen domineren het zicht, slangen schieten weg en de jungle probeert het dorp te overwoekeren. Een plek waar niets is maar waar de mensen open en gelukkig zijn, waar de kinderen zich laten vervoeren op een houten schot voortgetrokken door waterbuffels, waar je gewoon simpelweg jezelf bent – en niets meer dan dat hoeft te zijn. Er is geen internet en als je geluk hebt is er soms eventjes stroom. Geen mens te bekennen. De jungle omarmt het strand en rijst tot grote hoogte en het voelt alsof ik terecht kom in een geheime oase dat hier niet hoort, maar is.

We vinden een hutje op het strand en blijven hier langer dan gepland. Ik doe niets meer dan wandelen, schelpen zoeken en lezen op het strand. Vriendlief verrast me en verstopt onbewerkte parels voor me in een oester onder water, ik vind de meest mooie schelpen en ik besef dat wij hier wij zijn. Het is geen tropisch paradijs zoals in de boekjes, hier is het water minder blauw dan de zee die we in de Filipijnen hebben leren kennen en door de vele kwallen kunnen we er niet zwemmen. Het strand is ook minder wit dan in andere hoeken van Palawan, maar het is perfect. Voor ons is dit geluk. Rust heerst en ze houdt nog steeds mijn hand vast. Het is een puur paradijs, een lokale oase met prachtige zonsondergangen. En puppies. Dat ook.

Ik ben blij dat ik deze plek in al haar rust heb mogen meemaken. Ze zijn druk bezig om het zandpad en opeenvolgende junglepad te veranderen in een normale weg, zodat Port Barton bereikbaar wordt. Jammer hoor. Op zoek naar nieuwe onontdekte paradijsjes.

Port Barton

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton

Port Barton

Port Barton

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Azië, Beach Life, De Filipijnen, DESTINATIONS, Palawan, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories

Leave a reply

52 comments

  1. Linda 19 juni, 2014 at 15:48 Beantwoorden

    Meis, sinds ik jouw blog lees (waar was je al die tijd…) ga ik elke dag op reis. Wat klinkt dit weer als een heerlijke plek. En die pup, awwww, wat een knuf!

    • Laura 19 juni, 2014 at 16:21 Beantwoorden

      Ah, wat leuk om te horen zeg! Ik blog toch echt al tien jaar (en drie jaar met een pauze en een reorganisatie op What About Her :-) )

      Jaaa, er waren zoveel puppies. Heel zielig eigenlijk (onder de vlooien en ook heel veel ziekte honden) maar ik kon het niet laten ze elke dag te knuffelen. Dan maar vlooien plukken de rest van de dag.

    • Laura 23 juni, 2014 at 06:59 Beantwoorden

      Helaas nog niet, wel op de grens! Verstandig om dat nu te doen. Toerisme gaat helaas hard daar. Ik hoor wisselende verhalen van andere reizigers over Birma. Mij is verteld dat je er niet lang nodig hebt (het is er prachtig, maar niet meer dan tempels en monniken. Natuur is nog ondoorgaanbaar.) dus dat het leuker is te combineren met Laos bijvoorbeeld. Maar geen idee of dat zo is, het lijkt me prachtig! Ik heb er wel een inspiratiepost over geschreven met informatie. Als je zoekt op Myanmar op mijn blog, vind je het :-)

        • Laura 23 juni, 2014 at 09:26 Beantwoorden

          Wil je niet liever zelf gaan? Dat maakt je veel vrijer en opener in een land. Daarbij is het ook een stuk goedkoper! Al snap ik het wel dat mensen liever voor georganiseerd kiezen hoor. Mijn ervaring is dat zelf reizen echt prachtig is, én een stuk goedkoper!

          Ik ben in ieder geval heel benieuwd naar je ervaringen! :-)

  2. Daphne | food & flip flops 12 december, 2015 at 09:12 Beantwoorden

    WoW WoW WoW!
    Het voelt alsof ik ook gewoon op dat eiland zit! Wat schrijf je toch prachtig!
    En dan die foto’s …. Die maken het af! Zo fijn dat je ons meeneemt naar deze onontdekte pareltjes! Snap dat je daar intens genoten hebt! Dat pakt niemand je meer af.
    Bedankt, dit maakt deze grauwe zaterdagochtend een stuk zonniger! X

Post a new comment

Lees ook:

LIFESTYLE / Bohemian by nature

“Walking barefoot is like being radiated with the heartbeat of the ground with each step you take. You belong somewhere you feel free. You belong ...