TRAVEL / The Philippines: the interior of Bohol

Loboc River

Yesterday I was lying on the white sand. A waving palm tree appears in the corner of my eye and in front of me nothing but blue water. Yes, Bohol has beautiful beaches. That day I do nothing more than getting up every now and then to stare at the waves in search of dolphins. Today we decide to go inland. Seen enough beach. Less than half an hour later I’m in a completely different world. Now I see a grazing Buffalo in a rice field in the corner of my eye, while I stare at a beautiful but ruined church. Because of long-term colonization (Spain and the United States), the majority of the population in the Philippines is catholic. Here you won’t find temples and monks, but Spanish colonial churches. And on this island they are virtually all affected by natural disasters.

I feel a little bit sad. Besides poverty, a range of natural disasters symbolizes the Philippines. But don’t be afraid to travel to this country, there’s more to it than that. I realize that it is a pity that many people are afraid of the unknown. “South Africa, life-threatening, you’re crazy that you are going to live there”. “The Philippines, don’t be an idiot, why do you always need to go so far away, soon you’ll be kidnapped”. “Sumatra, that bizarre jungle, what the hell”. Discover. Experience. Grow. I like to go beyond the apparent horizon, beyond the non-existent border. I like to know what I don’t know.

And I find myself stepping on a rickety wooden boat from a local.

The Loboc river crosses Bohol and is framed by high rain forests. I enjoy the clean air and we glide through the emerald-green water. He points to the top of the jungle, and in the distance I see a small house. “There I built my home. People do not like to visit me, but I like it there”. That touches me. I would like to live in a no one’s world home as well.

We drive in the direction of Carmen. Strange hills loom in front of us. We climb a tower and all I see are identical round hills in the infinite horizon. There are almost 1500 (… I have not counted them). The legend says that the hills are the tears of a giant, whose heart broke after the death of a loved one. His tears formed this perfect hills. More realistic, the special landscape was formed by limestone and coral reefs in the time that Bohol was below sea level. But fantasizing about giants (and unicorns and princesses) is always fun. “THIS IS REALLY THE SWEETEST ANIMAL I’VE EVER SEEN!” For the first time in my life I meet with a tarsier. It’s a mix between an alien and Joda, with eyes that are almost as large as his entire head. And very mini. Smaller than you think: it is one of the smallest primates in the world, and the oldest. This sweetie pie is almost extinct (and has these urge to commit suicide as well). It is the strangest tiny animals I have ever seen.

We drive through the varied landscape and we taste the Philippine rural life. The rice terraces are surrounded by rainforest, green hills and colorful Filipino houses. We pass through villages with recognizable names like Sevilla and Valencia, inhabited by friendly people. We cross the river, staggering on what appears to be the most dangerous bamboo bridge of the world. We visit butterfly gardens, waterfalls, caves and churches. Bohol exsists of two worlds. If you have the chance, rent a motorbike and explore the island on your own way. Let yourself be surprised, go left where rule of law. Paradise of white beaches and fifty shades of blue water, until the green interior with rivers, rainforests and rice terraces. These two worlds have one thing in common: the explosion of natural palm trees. This remains fascinating. Why don’t we have them in the Netherlands? That would make our whole thing a lot more exotic at home.

Bohol is affected by a severe earthquake in november 2013 and bridges, roads, houses and churches have been destroyed. During this tour through the interior of Bohol, this is still clearly visible. A man told us that at that time he drove in his car drove and it felt like the road turned into a huge wave. The island of Bohol is not large, a week is perfectly fine. We got stuck at the island during a typhoon and could not (hence the grey weather on the pictures…) so we’ve had all the time in the world, although I still like to visit Siquijor, which we have missed because of this.






Bamboo Bridge Bohol

Rice Fields Bohol

Chocolate Hills Bohol

Chocolate Hills Bohol

Chocolate Hills Bohol

Rice Fields Bohol

Tarsier Bohol

Loboc River Bohol

Loboc river Bohol

Loboc River Bohol

Remains earthquake Bohol

Azië, Bohol, De Filipijnen, DESTINATIONS, Nature, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories, Wildlife

Leave a reply


  1. Kim 2 May, 2014 at 20:02 Reply

    Gaaf! Ik ben gek op die tarsier aapjes, zo schattig!
    Ik ben zelf ook een tijdje in de Filipijnen geweest toen ik 11 was. Mooi land!

  2. Lizet 3 May, 2014 at 06:49 Reply

    Weer heel mooi geschreven! Ik ben wel op de Filipijnen, maar helaas niet op Bohol geweest. De sfeer die je omschrijft herken ik wel heel goed.

    En oh, de mensen daar zijn echt zó aardig. Mijn leven voelt echter iets minder compleet omdat ik niet zo’n schattig spookaapje heb gezien. :(

    • Laura 3 May, 2014 at 08:33 Reply

      Dankjewel! Leuk dat je de sfeer herkent, dat ervaarde ik ook op Palawan. Al vond ik Palawan nog vele malen meer bijzonder. De mensen zijn overal zo lief inderdaad!

      Haha en ja, dat diertje heeft mijn leven verrijkt. Hahaha ♥

  3. Laura 3 May, 2014 at 07:59 Reply

    Lijkt me een prachtig en fascinerend land, staat ook op mijn (steeds langer wordende) travel-wishlist! Ik vind je reisverhalen echt geweldig :)

    • Laura 3 May, 2014 at 08:35 Reply

      Ahhh, vind ik heel leuk om te horen! Is ook een heel bijzonder land, al staat Indonesië nog steeds op 1 bij mij in Azië!

  4. Anneke 3 May, 2014 at 07:59 Reply

    Prachtige foto’s. Ik vind het fijn trouwens hoe je altijd eerst zo’n mooie sfeer omschrijft en vervolgens zie je alles terug in de foto’s. :)
    Ik moet toegeven dat ik zelf ook een beetje huiverig zou zijn om naar “zo’n” lang te gaan. Alles is zó anders. Maar dat komt misschien ook wel omdat ik nog niet veel gereisd heb.

    • Laura 3 May, 2014 at 08:42 Reply

      Dankjewel. Ah, vind ik heel leuk om te horen :-). Ik kan me dat best voorstellen hoor, dat repsecteer ik ook! Ik vind het altijd mooi hoe mensen dan toch gaan en zo lyrisch van verre reizen zijn daarna. Maar er zijn ook zat mensen die het niets vinden (gelukkig maar, anders wordt het overal wel erg druk, haha!)

  5. Anne 3 May, 2014 at 08:16 Reply

    Wat heb je dit weer fijn geschreven :) Het lijkt me zo’n bijzonder land, het staat steeds hoger op m’n lijstje. De foto’s zijn prachtig!

  6. Alix 3 May, 2014 at 09:29 Reply

    Wauw, wat een jaloersmakende en tegelijk aangrijpende foto’s. Het is zo’n mooi land, en dan is het zo vervelend dat er tegelijk zoveel verwoesting is door mensen/natuurrampen. Je hebt trouwens helemaal gelijk, het is jammer dat zoveel mensen bang zijn voor het onbekende. Het is echt stoer dat je elke keer weer op avontuur gaat! :)

    • Laura 3 May, 2014 at 14:17 Reply

      Ja, verschrikkelijk zonde. Al is dat in heel veel landen zo…Maar de Filipijnen hebben wel ‘pech’ met alle natuurrampen. Jaaa, hopelijk inspireer ik mensen een beetje om toch te gaan reizen!

  7. Simone 4 May, 2014 at 05:33 Reply

    Heel mooi geschreven Laura. En het is ook waar dat de ‘ellende’ waar een land doorheen gaat heel anders voelt als je er zelf bent. Op de een of andere manier komen wij vaak in een land waar net een ramp is geweest. Zo waren we in Maleisië net na de sars epidemie en mensen zijn dan huiverig om weg te gaan. Gevolg; amper toeristen. Voor ons heerlijk, maar voor de bevolking een ramp natuurlijk. De philippijnen staat nog hoog op ons lijstje om te gaan! En Bohol klinkt fantastisch!

    • Laura 4 May, 2014 at 08:22 Reply

      Dankjewel Simone! En ja, klopt helemaal. Ook wij hebben dat vaak. Zo was ik in Jordanië tijdens de chaos van omliggende landen vorig jaar (geen toerist gezien, heerlijk), woonde ik in Zuid Afrika tijdens de verkiezingen in 2009, Filipijnen na typhoon en aardbevingen, Laos tijdens grensoorlog, en ga zo maar door. En we doen het er niet om. Hoe was Maleisië toen verder? Bohol is mooi, maar Palawan is prachtig! Dat komt eraan :-)

Post a new comment

Lees ook: