TRAVEL / Stéphanie: traveling to Asia on your own



Do you remember that I told you about my friend Stephanie? You can read her pre-story here. We promised you that she would write her story down when she gets back.  I received her beautiful travelogue today. Read, watch and enjoy.

Written by Stephanie – Today I am telling you about my trip to Malaysia, Bali and the Gili Islands. I am now a few weeks at home again, and I realize even more how beautiful the trip was for me. I was scared to go: booking the tickets wasn’t so hard but I had to reallt GO and do it- and that was quite a different story. I was pretty nervous at Schiphol, especially the moment where I had to say goodbye to my family. All by myself the next 4.5 weeks.That moment was difficult, but I did it.

Kuala Lumpur, Malacca , Malaysia – the first meeting
For the first night I already booked a room, so I did not had to seek a room. This was advised by Laura: a hostel in Kuala Lumpur in the neighbourhood of Bukit Bintang. Crazy idea that you know she’s been here as well. The first night I was reading in my Lonely Planet where I should go in this big city, when a fellow traveler started talking to me. I spent the first few days of my trip with him. Together we went to the town of Malacca, a beautiful city with lots of culture and there is also some Dutch architecture to admire.

Cameron highlands and only continue towards Penang , Malaysia
The next day we traveled on to the Cameron Highlands, high in the mountains and away from the humid heat, surrounded by beautiful tea plantations. We have lovely walks, lots of strawberries, delicious burgers and of course the English strawberry scones. After 3.5 days of traveling together, it was time to move on. I continued my journey alone to the town of Penang. The bus trip took longer than I expected so I arrived late in the evening. It was raining cats and dogs, and there I was- on a deserted bus station. Haha, that’s quite hard on your own. Fortunately, an Indian man told me which bus I could take. Once in the correct street there were immediately people asking me whether I was looking for a room. I had it arranged quickly.

Langkawi , Malaysia – Temple visit and the easy contact with travelers
The next day I decided not to stay in Penang so I arranged a ticket for the ferry to Langkawi straight away. I had one day left in Penang and I wanted to visit a temple. An old man with only one front tooth, who did not speak English, tried to tell me (using all sorts of hand gestures) a bus number to explain how to get there. That morning I left with a woman from Africa, who also went to the same temple as I did. I spent the afternoon alone and in the evening there was an English boy who seeked contact. It tryly is easy to make contact and you are never alone. Still, I was glad I had decided to leave Penang and went on to the beautiful island of Langkawi.

Langkawi – dancing in the rain
According to the Lonely Planet Cenang Beach would be the most crowded beach, so I decided to go there. Once on the beach, I looked around me and all I saw were just a few people, yet I had never been in such a peaceful setting, it was wonderful. While swimming I started talking to a girl, she was with a friend in Langkawi . They teach English in Cambodia (Siem Reap) and had a short holiday. She asked if I joined them and from that time we have spent four days together. The second night we went to a beach party where we danced until midnight. It started to rain and we were literally dancing in the pouring rain. A night to remember.I’ve spent my last two days alone before I flew to Bali. I visited a beautiful waterfall with a Dutch couple. The last day I spent on the beach with music,a book, sun, sea, rest, enjoyable indeed!

Balinese life
And then it was time to leave Malaysia, I decided to fly to Kuala Lumpur instead of taking the bus. From Langkawi I flew to Denpasar and I was planning on traveling to the north the next day. I went to a temple that I wanted to see. In a van. I only saw expensive cars with private drivers on the way. “Am I doing something wrong” I thought by then….The road was crazy. I left the van in the town of Jatiluwih. High in the mountains, this time surrounded by beautiful rice fields. I couldn’t wish for a better view.

The trip with a crazy Frenchman and private chauffeur to Munduk , Bali
I started talking with a private driver and I told him that I wanted to go to Munduk the next day. He told me that he had to go to Munduk the next day with a guest and he wanted to take me as well. His guest was a hobby photographer and we stopped at all beautiful places to take pictures. It was a Frenchman, 78 years old. The Frenchman was mad as a hatter and the private chauffeur as well. I ended up being three days with them and laughed my ass off. The Frenchman would continue his journey in Java and I wanted to go to the Buddhist monastery to join a meditation program. According to the private driver this was not possible. That same evening I went for a drink at a cafe on the beach in Lovina together with the private driver. There was a guy sitting at our table and the private driver told him that I wanted to meditate. That boy told us that he practiced meditation for over 19 years and wanted to help me.

A week private lessons in meditation – coincidence or fate?
As if it was meant to be the, the right people are at the right time on your path. The boy, Daniel, took me to a beautiful waterfall. I got the first lesson in meditation. What an experience and what wisdom I was told. I have spent seven days with him and in the morning and evening I practiced meditation, and during the day he showed me all the beautiful places in the area to explore. I am grateful that I have met him and for what he has taught me, I’ve never met anyone who has so much people knowledge. Even though he did not know me, he could see right through me and knew exactly who I am.

Gili Meno – Time for thoughts and snorkeling in the beautiful underwater world
Actually I did not want to leave Bali, but I wanted to visit the Gili islands. Daniel dropped me off in the town of Amed and from there I would go to Gili Meno by boat. I decided to go for rest, so Gili Meno was the best choice for me. The boat trip was more than terrible, the sea was rough and oh man, I can not explain how bad it was. I’ve never been seasick, but then I felt it. I was glad I could get off the boat, found a nice bungalow where I could sleep and went to the beach. What a calm, clear blue water and those white beaches..Amazing. At night I went for some food at a cafe on the beach and I was not alone right away.  A large group asked if I would join them. The next morning I had no water in my bungalow, the owner was gone, so I decided to look for another place. I met a girl from the night before and we decided to share a room. I’ve had four wonderful days on the island, every morning I went snorkeling and swimming with beautiful luminous fish and I saw big turtles. Beautiful underwater world. In the afternoon I enjoyed the beach and the sun, good food, smoothies, a little walk and in the evening we sat with the locals of Gili Meno around a campfire, we ate corn and they made music.

Back to the core
I had one more day on Gili Meno, but I decided to go back to Lovina. I went to the waterfall where we have been on the first day with Daniel. The next day Daniel brought me to the airport, from Denpasar I would fly back to Kuala Lumpur and from there back home. I decided to sleep where I had been the first night. That evening I took a relaxing 1,5 hour Thai massage (or well, relaxing, it feels like a complete torture at the time but after you feel reborn). My plane left that evening so I had some time to shop around. And then it was really time to leave. The time went so fast, it felt unreal, as if everything had not happened. I still did not want to leave, I wanted another month, or 2 , 3 , 4 months…I had to go home.

How do I look back on it and would I do it again ?
I would definitely do it again right away, and I wish I had done this much earlier. The fear beforehand was totally unnecessary. When Laura told me in advance that it is not scary and just amazing, I thought: yeah, sure. But now I can actually agree, it’s not scary: it’s great. Of course I’ve had moments when I felt as bad as I could feel, or just did not quite know what to do, but all is an experience you will never forget. I have seen a different world, it has given me a whole different perspective on things. I had the pleasure of meeting wonderful people and I saw beautiful things. I miss it already and if I could catch a plane right now, I would.

What would I have done differently ?
I would make my backpack more light, it was 12 pounds but that’s quite a bit too heavy. Also, I have chosen to take my SLR instead of a small compact camera. And well..I probably paid too much for some things for sure and there are always things that would have been better doing in a different matter but hey, who cares! For those who have doubts or are afraid to go there, I can only say one thing and that is that it is not necessary. Go and follow your dream, you have nothing to lose!










Pictures: Stéphanie

TRAVEL, Travel Tips & Inspiration

Leave a reply


  1. Josianne 30 October, 2013 at 11:18 Reply

    Wauw, wauw wauw, wat ontzettend gaaf! Leuk om dit soort verhalen te lezen, zeker omdat ik zelf vaak een zon, zee strand vakantie heb en niet veel bijzonders doe (ja Laura, ik weet dat ik ook moet gaan ;) )

  2. Debby 30 October, 2013 at 11:20 Reply

    Damn dit is echt te gek! Ik ervaar nu dezelfde spanningskriebels mwihi, voor het eerst heel ver weg en alleen backpacken. En ik twijfel ook om mijn spiegelreflex mee te nemen, maar ik wil gewoon bloggen als ik daar ben… Dus ja, toch maar wat dure spullen mee.. Geweldig dat je gegaan bent :D

    • car insurance 5 June, 2016 at 09:43 Reply

      Full-size cars tend to use credit scores are carried out just how incredibly important to consider the various pros and cons for yourself as a matter of seconds. onlytolerance is clearly reflected in consumer feedback at the costs of some misleading firms. Check the other drivers is to be granted discounts and additional to the speed limit by forinsurance, the internet and looking to simply enter the social media – free from debt, playing the “helpless female” roles, these types of coverage you are likely to pay an chargeinjuries to others if one of the common 25/50/25 minimum coverage up to 30% on the type of policy is that if the internet and get it is often forgotten, whenor twice in having a clean no-claim bonus, they will make your decision if you’re young and healthy credit history. The Sea of Cortez. A dive trip to an existing emergingare forced to file! She did everything that you are suddenly surprised and shocked to discover that an earthquake which is the most coverage, for music systems and seatbelts along theirwho fixes your score will suffer. If your partner to lower the expense of maintaining a good company is not necessary to do the program will give up one of company,the same amount of money. It’s much easier to deal with someone who has knowledge of finance and ways in keeping lower car insurance for teenagers can take the same asstress, and making endless phone calls or in case of an ideal position for “best rates trucking insurance” should get a hold of.

  3. Natasja 30 October, 2013 at 11:30 Reply

    Wauw, zo ontzettend gaaf en knap dat je dat zomaar in je eentje hebt gedaan! Wat een heerlijk verslag, fijn dat je het zo naar je zin hebt gehad. Ik was niet heel enthousiast over Bali, maar daar is geloof ik wel verandering in gekomen!

  4. laura 30 October, 2013 at 11:54 Reply

    Wat enorm stoer dit..
    Het lijkt mij echt verschrikkelijk eng om alleen te reizen, laat staan zo ver.. (ik voel me overdreven snel eenzaam en heb heel snel last van veel heimwee, aansteller.) Maar na dit verhaal ga ik toch een beetje dromen! Wie weet :) ik wil sowieso wel een keer in mijn eentje weg..

  5. Michelle @ The World is a Book 30 October, 2013 at 13:01 Reply

    Wat onwijs fijn om te lezen. En wat geweldig stoer dat je deze stap hebt gezet! Echt waar; als je er eenmaal aan begint wil je niet anders meer ;) Ik wil ook heel graag een keer die kant op. Eerst even wat bij elkaar sparen ;-) Toffe foto’s ook!

  6. Laura 30 October, 2013 at 13:55 Reply

    Oh God, nu wil ik ook vertrekken!
    En bedankt Laura, om dit verhaal van Stephanie te willen delen – de reden waarom ze op haar eentje een reis heeft gemaakt, daar kan ik mij ook echt in vinden.
    Inspirerend stukje internet, hier. Ik zit met een lach tot aan mijn oren :D

  7. Ayla 30 October, 2013 at 13:56 Reply

    Wat een ontzettend inspirerend verhaal. Ik twijfel al jaren over eens alleen om reis te gaan: ik ben maar een klein, kwetsbaar meisje (zo voel ik me als ik denk aan een reis helemaal alleen) en ik vind het gewoon heel eng. Maar jouw verhaal inspireert me: je moet het gewoon doen. Dan pas weet je hoe het is. Jouw reis is prachtig geweest zo te lezen en nu ik over lichtgevende visjes heb gelezen wil ik de Gili eilanden ook wel eens bezoeken!

    Hoe heb jij geboekt? Heb je van te voren het meeste vastgelegd of heb je op je reis zelf een hoop besloten? En bij welke maatschappij heb je geboekt? Even wat praktische vragen, want na dit verhaal denk ik dat ik maar gewoon eens moet gaan in plaats van wachten tot ik iemand tegen kom die met me mee wil.

    • Stephanie 30 October, 2013 at 14:22 Reply

      Ik heb via cheaptickets geboekt, daar vond ik een goedkoop ticket bij Emirates. Erg fijne maatschappij om mee te vliegen!
      Van te voren heb ik niets meer geregeld dan mijn eerste overnachting en de vliegreis naar Bali heen en terug. Verder heb ik alles op de reis zelf besloten, zo kun je namelijk weggaan wanneer het niet naar je zin is, zoals bij mij in Penang. En blijven wanneer het wel naar je zin is, dan zit je nergens aan vast en dat vond ik het fijnst.

      En geloof me, wanneer je het gedaan hebt is het echt niet eng meer, maar ik begrijp je angst nu zeker. Je moet inderdaad niet gaan wachten op iemand die met je mee kan, als je kunt, gaan!

    • Laura - what about her 30 October, 2013 at 14:26 Reply

      Ja, gaaaaan! Al doe ik nu alles met mijn vriend, ik ben ook vaak in mijn eentje weggeweest of ergens gaan wonen in het buitenland. Gaan! En de Gili eilanden zijn prachtig (ik heb er een aparte blog over gemaakt mocht je meer willen zien, zie rechterkolom met reizen). Emirates is inderdaad een hele fijne maatschappij! Tussen den 400 en 600 euro voor een retour is een goede prijs. En niets van tevoren vastleggen, reizen op gevoel is het fijnst, al lijkt het eng.

  8. Sharon Wessels 30 October, 2013 at 14:00 Reply

    Stephanie wat super gaaf om je verhaal te lezen!! Vind je een hele stoere meid hoor!! Ik zou ook wel flink wat zenuwen hebben om alleen op reis te gaan hoor. Vind het echt dapper. Maar geweldig om te lezen dat je zoveel lieve mensen hebt ontmoet. Voor de volgende keer zou ik zeker de spiegelreflex meenemen (niet dat je foto’s niet mooi zijn, want dat zijn ze zeker!) dan kan je net wat mooiere foto’s maken en heb je prachtige herinneringen op beeld. Ben ook heel blij dat ik de mijne mee heb genomen naar Sri Lanka.

    • Stephanie 30 October, 2013 at 14:25 Reply

      Aaah super lief van je Sharon! Ik denk ook dat ik hem de volgende keer mee neem, ik heb dan tenslotte toch ook een lichtere backpack! ;)

  9. Dutchie in Sweden 30 October, 2013 at 15:20 Reply

    heel mooi om te lezen! ik ben nooit zo lang alleen op reis geweest, wel kortere reisjes. Ik ben snap ook wel dat je geen dslr hebt mee genomen, dat hangt vrij zwaar om je nek en je wordt meteen als toerist aangezien. Aan de andere kant ben ik stiekem ook wel weer blij als ik mooie foto’s heb, dus het is altijd wikken en wegen. Heb je al plannen voor de volgende?

  10. Mirthe 30 October, 2013 at 18:07 Reply

    Aaah wat een geweldig verhaal! Superleuk wat je gedaan hebt en hoe makkelijk je mensen leert kennen, als ik dit zo lees zou ik ook wel alleen zo’n reis willen maken. Misschien over een paar jaar als ik het red met mijn studentenbudgetje van dan :) En je mag dan zonder spiegelreflex gereisd hebben maar er zitten prachtige foto’s tussen Stephanie!

  11. Anne 30 October, 2013 at 20:32 Reply

    Wauw wat gaaf om te lezen en heerlijk uitgebreid beschreven :) Ontzettend stoer dat je in je eentje bent gegaan. Ik zou ook doodzenuwachtig zijn, maar ik kan me ook echt voorstellen dat het juist heel fijn is in je eentje. Bijzonder, wat een ervaring!

  12. Lin 31 October, 2013 at 19:21 Reply

    Wat heerlijk om te lezen, krijg meteen zoveel zin om aankomende zomer weer naar Azie te gaan. Wat is er toch veel moois te zien op de wereld.

  13. Marlou 1 November, 2013 at 14:06 Reply

    Ah ja, wauw, HEEL tof! Ik ben me ook voor aan het bereiden op mijn eerste lange reis alleen (oké, ik was ooit zes weken van huis, maar op taalcursus dus dan ontmoet je sowieso mensen) en moet zeggen dat ik het ook wel spannend vind :) Maar dit bevestigt wel weer dat je écht mensen ontmoet en dat vind ik een geruststelling.

    En het enige waar ik dus nog geen seconde over heb getwijfeld is of mijn dslr mee moet of niet… Want duh (!!), natúúrlijk moet die mee. Ik zou het heel erg vinden als ik hem niet had op de mooiste plekken (plus ik heb helemaal geen compact camera, haha), maar dat ligt natuurlijk ook aan prioriteiten.

    Ga snel maar weer op reis en dan nog eens zo’n fijne gastblog schrijven hier, zou ik zeggen ;)

    • Laura - what about her 1 November, 2013 at 16:52 Reply

      Jaaaa, zo tof en heerlijk! Alleen reizen is fijn en echt ooooveral ontmoet je nieuwe mensen. Ook in Europa, en zeker tijdens backpacken in verre landen. Heerlijk ♥ inderdaad, mijn spiegelreflex gaat ook absoluut overal mee naar toe ♥

  14. Jennifer 1 November, 2013 at 15:21 Reply

    Misschien moet ik dan toch maar ok alleen gaan. Ik wil zo graag samen met mijn vriend de wereld zien, maar hij beperkt zich heel erg tot het Westerse. Groepsverkrachtingen in India, gekke verhalen over Thailand. Zonde dat hij zich zo daardoor laat sturen, zelfs nu ik hem prachtige foto’s van jou en Laura heb laten zien kan ik hem niet overhalen om ook die kant op te gaan. Alleen gaan lijkt me dus wel een best goed idee. Of misschien een reismaatje zoeken die wel wilt.

    Ik blijf nog even dromen, want ooit zet ik daar ook voet aan wal!

    • Laura - what about her 1 November, 2013 at 16:55 Reply

      Ahhh, zo jammer om te lezen. Ik vind dat hij het echt eens moet proberen en dan pas een mening vormen. Probeer een relatief veilig en toegankelijk land zoals Maleisië. Maar inderdaad, als jij het echt wilt en hij absoluut niet…don’t let anyone take your dreams ♥ komen jullie maar eten, dan hebben we hem zo om ;)

  15. Marcella 2 November, 2013 at 23:04 Reply

    Ik was al benieuwd naar haar reis, maar het klinkt geweldig! Wat tof dat je vriendin zo’n fijne tijd heeft gehad, dat heeft haar zo te lezen erg goed gedaan. Reizen is zo mooi, wat geweldig ook!!

  16. Roxanne 7 November, 2013 at 10:03 Reply

    Wauw dit verhaal was precies wat ik nodig heb! Ik heb (voor mijn doen) wilde plannen om in het voorjaar naar Azië te gaan om te backpacken, alleen. Dit inspireert me enorm, dankjewel! Ik moet het gewoon doen!

Post a new comment

Lees ook: