TRAVEL / The Philippines: Port Barton, Palawan

Port Barton Palawan Filipijnen

Port Barton. An absolutely non-touristic pearl on the island of Palawan. It is a small fishing village situated on a secluded bay on the west coast. It is untouched and almost inaccessible, but well worth the journey.

After a long local bus trip from Puerto Princesa (take enough cash with you when you travel through Palawan, Puerto Princesa is the only place with an ATM) in which we are cramped between rice bags, pigs, kids and locals and about fifty man climbing on the roof, we arrive at ‘the junction’. A kind of intersection with a typical Asian stall, a few motorcycles and tricycles who are waiting until they get a ride. We are the only ones who are there, and the drivers race toward us. We know it’s a heavy journey to Port Barton (right through the jungle) but they are asking way too much. We refuse, walk the sandy path towards Port Barton and pretend that we are going to walk all the way. When we disappear in the horizon, we hear a tricycle behind us that takes us anyway but for the amount that locals pay as well. Well done.

An hour and a half later I’m glad I’m alive. The jungle journey is terrible with such a weak tricycle and the ravine keeps laughing mean at me. We finally arrive in Port Barton, and immediately I realize that this is worth the misery. It’s as if the rest herself is hugging me, while whispering soft and sweet words in my ear and she has no intention to let go of my hand. And heart. Port Barton consists of a deserted beach in a bay full of fishing boats, surrounded by jungle and palm trees. The only way to get here is through this jungle. The small village consists of shacks, dirt roads and some rice fields. Pineapples grow everywhere, snakes cross the road and the jungle is trying to overgrow the village. A place that has actually nothing but where people are open and happy, where children transport themselves on a wooden shot pulled by their water buffalo, where you just can be yourself – and be nothing more than that. There is no internet and if you are lucky, sometimes there is electricity but in fact you don’t need it. No tourists in sight. The jungle embraces the beach and rises to high altitude and it feels like I’ve ended up in a secret oasis that doesn’t belong here, but just is.

We find a little shack on the beach and stay more days than planned. I am doing nothing more than walking, seeking shells and reading on the beach. My love surprises me and hid pearls in an oyster in the water, I find the most beautiful shells and I realize that here, we are exactly who we are. It is not a tropical paradise as in the books, here the water is less blue than the sea that we have come to know in the Philippines and because of the many jellyfish we can not swim. The beach is also less white than in other corners of Palawan, but it’s just…perfect. For us, this is happiness. There are no people. There is rest and she is still holding my hand. It is a pure paradise, a local haven with beautiful sunsets. And puppies. Puppies too.

I’m glad I have been able to experience this place in all its peace. They are busy trying to turn the dirt and successive jungle trail into a normal road. Too bad though. Well, I keep on searching for new undiscovered paradises.

Port Barton

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton

Port Barton

Port Barton

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Port Barton, Palawan

Azië, Beach Life, De Filipijnen, DESTINATIONS, Palawan, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories

Leave a reply


  1. Eva 19 June, 2014 at 12:00 Reply

    Schrijf alsjeblieft een mooi reisboek, je verhalen in combinatie met de foto’s schreeuwen hier zó om. Mooi geschreven weer :)

  2. Linda 19 June, 2014 at 15:48 Reply

    Meis, sinds ik jouw blog lees (waar was je al die tijd…) ga ik elke dag op reis. Wat klinkt dit weer als een heerlijke plek. En die pup, awwww, wat een knuf!

    • Laura 19 June, 2014 at 16:21 Reply

      Ah, wat leuk om te horen zeg! Ik blog toch echt al tien jaar (en drie jaar met een pauze en een reorganisatie op What About Her :-) )

      Jaaa, er waren zoveel puppies. Heel zielig eigenlijk (onder de vlooien en ook heel veel ziekte honden) maar ik kon het niet laten ze elke dag te knuffelen. Dan maar vlooien plukken de rest van de dag.

    • Laura 19 June, 2014 at 21:59 Reply

      Ik ben net de Palawan filmbeelden aan het bekijken, ik kan echt niet wachten om de film te laten zien! <3 Palawan is stunning. Dit is nog maar het begin.

    • Laura 23 June, 2014 at 06:59 Reply

      Helaas nog niet, wel op de grens! Verstandig om dat nu te doen. Toerisme gaat helaas hard daar. Ik hoor wisselende verhalen van andere reizigers over Birma. Mij is verteld dat je er niet lang nodig hebt (het is er prachtig, maar niet meer dan tempels en monniken. Natuur is nog ondoorgaanbaar.) dus dat het leuker is te combineren met Laos bijvoorbeeld. Maar geen idee of dat zo is, het lijkt me prachtig! Ik heb er wel een inspiratiepost over geschreven met informatie. Als je zoekt op Myanmar op mijn blog, vind je het :-)

        • Laura 23 June, 2014 at 09:26 Reply

          Wil je niet liever zelf gaan? Dat maakt je veel vrijer en opener in een land. Daarbij is het ook een stuk goedkoper! Al snap ik het wel dat mensen liever voor georganiseerd kiezen hoor. Mijn ervaring is dat zelf reizen echt prachtig is, én een stuk goedkoper!

          Ik ben in ieder geval heel benieuwd naar je ervaringen! :-)

  3. Daphne | food & flip flops 12 December, 2015 at 09:12 Reply

    WoW WoW WoW!
    Het voelt alsof ik ook gewoon op dat eiland zit! Wat schrijf je toch prachtig!
    En dan die foto’s …. Die maken het af! Zo fijn dat je ons meeneemt naar deze onontdekte pareltjes! Snap dat je daar intens genoten hebt! Dat pakt niemand je meer af.
    Bedankt, dit maakt deze grauwe zaterdagochtend een stuk zonniger! X

Post a new comment

Lees ook: