TRAVEL / Cambodia: Phnom Penh, Choeng Ek killing fields & Tuol Sleng museum

42

After a hectic border crossing and 16 hours of travel from Thailand we arrive in Siem Reap – and after visiting this city with its mighty Angkor we travel through to the capital of Cambodia: Phnom Penh.

Phnom Penh is known for one of the most famous killing fields of Cambodia. For those who don’t know the history of Cambodia: the Khmer Rouge, led by Pol Pot, was the military arm of the Communist Party. Between 1975 – 1979 (not that long ago) the Khmer Rouge had power and was responsible for the death of 2,000,000-3,000,000 million inhabitants of their own. Pol Pot was against urbanization and intelligence and preferably saw a rural country where people don’t know any better – and by that could not protest against the guerilla-fight of the Khmer Rouge. This coined the party more radical solutions, such as the deportation of the population. If the people did not want to change, then, according to Pol Pot, everyone was forced to be a farmer. The communist doctrine was combined with a Spartan “back to basics” ideology, and ultimately almost all inhabitants (and multiple cities in Cambodia) were literally systematically massacred. Even people with glasses were unceremoniously killed. To save bullets the Khmer beat children to death by swinging them against trees or hit the elderly with the back of rifles in store to just let them bleed to death.

In Phnom Penh itself there is one thing stands out: the population is extremely young. According to the story I just told that is nothing new, the older generation has been killed, but it’s a strange sensation. Everywhere you notice a lot of victims without legs, blind or disabled and still there is a chance to stand on a landmine in parts of the country.

We head to Choeung Ek, the killing fields. The stories I hear and the things I see there are terrible. I just can’t explain. I am emotionally touched. Human bones and clothing stick from the mass graves. 9,000 skulls are gathered in a memorial monument. We visit the Tuol Sleng S21 museum, a former elementary school that has been used by the Khmer Rouge as a prison and where the intellectual families were tortured. The blood spatters were still on the walls and of each victim is a picture taken, also during this torture.

Yes, Phnom Penh and its history is impressive. Cambodia is a beautiful country with amazing locals. Phnom Penh is impressive and beautiful but frustrating and heartbreaking.

IMG_0647

IMG_0654

IMG_0683 - kopie

IMG_0699

IMG_0772

IMG_0774

IMG_0779

IMG_0792

IMG_0799

IMG_0803

Laura en de kids

Sprinkhanen

Zwaluw

ABOUT THE AUTHOR

fotoblog

What about her is the blog of philosophical travel addict Laura (1988). She is continuously wandering around the world in search of hotspots and perfect places on planet Earth, while persuading others to follow their dreams. Like to know even more?

Azië, Cambodja, DESTINATIONS, Local Life, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories

Leave a reply

42 comments

  1. Anne 9 January, 2014 at 16:58 Reply

    Pff jeetje wat heftig lijkt het me daar. Maar bijzonder, een geschiedenis om bij stil te staan. Rare gewaarwording ook dat de bevolking zo jong is. Ik zou er graag heen gaan. Zoals altijd heb je er wel weer mooie foto’s kunnen maken :) Ik begrijp erg goed dat je zo door de gruwelen geraakt was dat je dat niet op de foto wilde zetten. Zou ik ook hebben denk ik.

    • Laura 9 January, 2014 at 17:20 Reply

      Heel heftig. Ik was echt van slag, tot ik weer in de hectiek van Bangkok terecht kwam en vanuit daar naar rustgevend Laos vertrok, haha. Absoluut een keer doen, het is prachtig – maar met een tragische geschiedenis.

  2. Karlijn 9 January, 2014 at 17:08 Reply

    Het lijkt me heel apart om alleen maar jonge mensen om je heen te zien. Ook best confronterend. Wat schrijf je het toch mooi op, het komt echt binnen en je foto’s ondersteunen het zo mooi!

  3. Marieke 9 January, 2014 at 17:48 Reply

    Ongelooflijk indrukwekkend weer. De foto’s zien er prachtig uit, maar het is natuurlijk mensonterend wat daar gebeurt. Op zulke momenten geloof je toch niet in wat voor wereld wij leven?

    • Laura 9 January, 2014 at 17:51 Reply

      Precies, mensonterend. Ik vond het ook zo ‘kort geleden’ – al gebeuren dit soort dingen nog steeds dagelijks in bepaalde landen. Bah.

  4. Bianca 9 January, 2014 at 20:43 Reply

    Wow wat heftig dat de bevolking jong is omdat er zo veel mensen dood zijn. Zo moeilijk te bevatten en nog zo kort geleden. Iedereen kent wel iemand die het heeft meegemaakt :| kan me voorstellen dat je dat nog heel erg voelt daar en dat het je zo raakt… Is de leider van toen afgezet en is het gestopt?

    • Laura 9 January, 2014 at 21:00 Reply

      Na de Vietnamese invasie is hij gevlucht (in de jungle nabij Thailand, waar hij nog 20 jaar een soort eigen bewind in die streek heeft geleid) en hij is nu dood. Halleluja. Niet helemaal duidelijk hoe. De een zegt een hartaanval, de ander zegt vergiftigd, en ook zelfmoord omdat Clinton hem had berecht een week voor zijn dood.

      Hij heeft trouwens ook gewoon in Europa gestudeerd enzo, je zou toch zeggen dat hij enigszins normen en waarden heeft.

  5. Lizet 10 January, 2014 at 05:18 Reply

    Mooi verslag! Alleen deze zin klopt niet: 2.000.000 – 3.000.000 miljoen inwoners. Het is 2-3 miljoen of 2.000.000 – 3.000.000. Nu is het twee miljoen miljoen ;-). Oh en de derde foto van onder zag ik ook al in je Laos verslag! (is ook een hele mooie foto)

  6. Marlou 10 January, 2014 at 10:18 Reply

    Wat een heftig verhaal inderdaad! Ik ben normaal een mietje wat heftige dingen betreft en zou dus allang zijn gestopt met lezen als je het desondanks niet zo fijn en zelfs bijna mooi had neergeschreven. Complimentje :)

    (En aw, die laatste foto!)

  7. Jennifer 10 January, 2014 at 13:49 Reply

    Kippenvel weer. Wat een plaatjes en wat een prachtig land, maar zo onwerkelijk wat er zich daar heeft afgespeeld. Mijn opa vocht in Indonesië en als ik zijn verhalen lees van toen .. misselijkmakend, maar tegelijk ook nog zo kort geleden en ergens bijzonder dat het er waarschijnlijk nog allemaal is. Cambodja is hij niet geweest, dat speelde zich natuurlijk later af, maar ook daar schreef hij over in zijn dagboeken. Hoe boos hij was dat de geschiedenis zich herhaalde, alsof ze niks geleerd hadden van de praktijken in Indonesië. Mijn eerste paspoort heb ik gisteren aangevraagd, hopelijk komen de stempels snel.

  8. Michelle - Travel lifestyle.nl 10 January, 2014 at 20:18 Reply

    Ik ben echt veel te lang niet online geweest, maar nu kan ik lekker wel heel veel in een keer genieten van al je prachtfoto’s en prachtverhalen. Lijkt me inderdaad een hele bijzondere plek. Gek hoe zo’n gruwelijke plek je toch kan trekken. Maar het raakt je, mooi. Prachtige foto’s weer ook. En die van jou is ook super lief!

  9. CHrista 14 January, 2014 at 21:13 Reply

    Het is heftig, dat Tuol Sleng vooral! Wij hebben met 35 man via school vrijwilligerswerk gedaan in Cambodja en Thailand, en we hebben veel erge dingen gezien, maar dit staat toch wel ver bovenaan! Mooie foto’s!

  10. Sheelagh 21 January, 2014 at 09:43 Reply

    Mooie foto’s Laura en mooi omschreven, ik ben hier ook geweest en heb het precies zo ervaren als jij. Wij hadden een gids bij the Killing Fields die ons rondleidde, ik was echt in shock toen hij zo nu en dan een tand opraapte. Heel heftig.

Post a new comment