TRAVEL / Zuid-Afrika: tuimelende woorden over buitelende jaren

83
Zuid-Afrika

Krap een paar uur op Hollandse bodem en woorden tuimelen over elkaar heen. Hoe onsamenhangend ook, eruit moet het en delen zal ik.

Exact zeven jaar geleden vertrok ik naar Zuid-Afrika. Als enthousiast en filosoferend meisje besloot ik zonder nadenken om er te gaan wonen, omarmde ik mijn tijd op deze bijzondere plek en kwam ik als een ander mens terug. Ik schreef er veel over. Het land heeft me tot in mijn diepste ziel geraakt. Misschien herkende ik een stukje van mezelf in dit land. Tegenstrijdigheden genoeg. Dat is zeven jaar geleden. Wat kan er veel gebeuren in zeven jaar tijd. En hoe bijzonder is het dan om op weer díe plek terug te komen, hand in hand en met een grote glimlach op mijn gezicht. Dit ben ik. Dat was ik toen. Dit ben ik nu. Dit ben ik geworden. En hoe moeilijk ik het mezelf en hoeveel kabaal mijn hoofd soms blijft maken, daar mag ik af en toe best een beetje trots op zijn. Kabaal vertaalt zich bij mij in woorden, en woorden zijn waar ik voor leef.

Zeven jaar geleden.

In die zeven jaar werd mijn wereld door elkaar geschud, draaide het een paar keer rond en verzamelde ik kilo’s zwart, grijs en wit in mijn rugzak. In die zeven jaar ontmoette ik mensen en liet ik mensen los. In die zeven jaar ben ik flink onderuit gegaan. Het opstaan duurde langer dan het vallen, maar uiteindelijk ben ik in die zeven jaar een stuk wijzer geworden. In die zeven jaar brak mijn hart meer dan eens. In die zeven jaar verloor ik mijn moeder, en daarbij een stuk van mijn hart. In die zeven jaar was ik moe, was ik euforisch, was ik zowel gelukkig als verdwaald. In die zeven jaar vond ik de wereld zowel ontzettend oneerlijk als onwaarschijnlijk mooi. In die zeven jaar vond ik mijn hart terug onder een grote berg puin die ik stukje bij beetje moest ruimen. Chaos in elke zin van het woord, met grote brokken emotionele rotzooi tegelijk. In die zeven jaar heb ik de brokstukken weer bij elkaar geraapt en ben ik gaan lijmen. Ik vond zowel oude als nieuwe stukjes Laura. Het mooie van puinruimen is dat er langzaam maar zeker allerlei kostbare dingen tevoorschijn komen die je was vergeten omdat ze al die tijd onder een dikke laag zooi hebben gelegen. Hé, da’s waar ook, dit ben ik! In die zeven jaar besloot ik mijn hart nooit meer los te laten en koos ik voor mijn dromen. In die zeven jaar gaf ik mijn baan op en volgde ik mijn dromen. In die zeven jaar ontmoette ik hém. In die zeven jaar bouwden wij samen kastelen van wolken en regenbogen. In die zeven jaar vond ik haar terug op mijn schouder. In die zeven jaar heb ik watervallen gehuild en sterren gelachen. In die zeven jaar groeide ik tot wie ik nu ben. In die zeven jaar vond ik een vrije geest, een open hart, een liefde voor het alles en niets. In die zeven jaar is het balletje geluk eindelijk gaan rollen en worden de bergen op de weg eindelijk gewaardeerd. In die zeven jaar zag ik meer landen dan ik had durven dromen…

…en na die zeven jaar blijkt Zuid-Afrika nog steeds met stip op nummer één te staan. Het is een gevoel dat ik niet uit kan leggen. Ik zette weer voet op deze bodem vol warme herkenning en fluisterende avonturen en voelde me in één klap compleet. In zeven jaar zag ik ontelbare culturen, sterren, watervallen, bergen, jungles, mensen, steden en werd ik op alles een beetje verliefd. Op de wereld een boel verliefd, maar weer voet op Zuid-Afrikaanse bodem en ik wist genoeg. Het was alles en dat is het nog steeds. Ik weet niet wat het is, maar ik weet wat het met me doet. En dat stukje omarm ik.

Stories to come.

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

IMG_20160219_192550

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika

Afrika, DESTINATIONS, Mindstyle, Persoonlijk, Stories from the Heart, TRAVEL, Travel Stories, Zuid-Afrika

Leave a reply

83 comments

  1. Daphne | food & flip flops 1 maart, 2016 at 15:53 Beantwoorden

    Ademloos heb ik je verhaal zitten lezen!
    Weer een prachtig stukje tekst, recht uit je hart …
    Vooral deze zin zegt alles: In die zeven jaar heb ik de brokstukken weer bij elkaar geraapt en ben ik gaan lijmen. Ik vond zowel oude als nieuwe stukjes Laura.

    Op naar 7 nieuwe jaren vol geluk, heel veel geluk!

    En dan die foto’s ….
    Afrika staat voor 2016 op de planning, (eigenlijk staat het al heel lang nr. 1) maar twijfel ook tussen Singapore en daarna door naar Borneo en de Filipijnen, maar als ik dit zie weet ik het diep in mijn hart al.
    Waar ben je overal geweest?

    Geweldig.
    Bedankt voor deze mooie blog.

    • Laura 1 maart, 2016 at 16:35 Beantwoorden

      Ahhh, dankjewel voor je lieve reactie! Jaaa, doen hoor. Het is zo fantastisch! Ik heb bijna het hele land doorkruist omdat ik er toen natuurlijk woonde, maar dit keer hebben we een stuk van de Garden Route gedaan, van PE tot Kaapstad! :)

  2. Lizet 1 maart, 2016 at 16:53 Beantwoorden

    Dat onbeschrijflijke gevoel ken ik als geen ander, en ik voel het meteen weer borrelen als ik dit lees. Echt, dat land. <333 Voor mij is het inmiddels vier jaar geleden dat ik voet zette op dat prachtige land, en ik heb het gevoel dat mijn leven, of mijn begrip over leven en mijn echte ik toen pas begon. Dat haal ik ook een beetje uit jouw stuk, heb ik het idee. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. :') Maar goed, prachtig bijzondere woorden weer. <3

    En ik ben zó benieuwd naar de verhalen, foto's en filmpjes. Op Snapchat slaakte ik regelmatig een kreetje en riep ik tegen niemand: 'DAAR BEN IK OOK GEWEEST'!! Zo leuk!

  3. Food Love and Happiness 1 maart, 2016 at 17:49 Beantwoorden

    Wat een bijzonder mens ben je toch! Fijn dat dit cirkeltje rond is zo. Knap dat je op deze manier terug kan kijken op deze jaren (want daar is niet iedereen even goed in), en dat maakt je ook zo’n mooi mens.
    En die foto’s… Mijn god, wat valt daar over te zeggen? Prachtig zeg!

  4. Marijke 1 maart, 2016 at 18:12 Beantwoorden

    Wat prachtig geschreven! Je mag echt trots zijn op jezelf! En je foto’s doen me er zo naar verlangen om dat land waaraan je je hart verloor ook te kunnen zien! Wat wil ik zo graag!!

  5. Patricia 1 maart, 2016 at 18:59 Beantwoorden

    Wat een prachtig stuk, Laura! Mooie woorden en de foto’s zeggen al bijna genoeg. Zuid-Afrika (en Namibië) staan hoog op mijn wishlist. Ik denk dat mijn jongens van 11 en 7 het ook geweldig zullen vinden. Ze zijn avontuurlijk ingesteld en net als ik dol op natuur en wildlife!
    Ik kijk uit naar al je verhaalen van je belevenissen in dit mooie stukje van de wereld!

  6. Lotte - scratchingmymap 1 maart, 2016 at 19:09 Beantwoorden

    ZO mooi dit! <3 Mooie plaatjes, mooie woorden die mooie zinnen worden tot een mooie tekst. Prachtig om te lezen hoe jouw puzzelstukjes op zijn plaats vallen, het wisselen tussen je blind staren op dat ene stukje dat niet gelegd krijgt en een stap achteruit zetten en dat het toch een prachtig ding is, die puzzel… Liefs!

  7. Lenneke 2 maart, 2016 at 01:10 Beantwoorden

    Mooie woorden, prachtig stuk weer! Ondanks dat ik je natuurlijk niet ken denk ik altijd; wat een mooi mens!
    & wat een foto’s! :) kan niet wachten op de rest van de zuid-Afrika verhalen/foto’s!

  8. kisha 2 maart, 2016 at 08:15 Beantwoorden

    Wat een inspirerend stuk en super mooi geschreven en verwoord. En de foto’s zijn ook echt prachtig. Elke keer als ik jouw blogs lees wordt ik er weer heel erg blij van en motiveert het mij om ook mijn dromen achterna te gaan.

  9. Eva 3 maart, 2016 at 08:39 Beantwoorden

    Je raakt me zó met je verhaal. Moet er een traantje van wegpinken. Zuid-Afrika leek me al geweldig prachtig, maar nu moet ik er helemaal heen. Wat een schoonheid!

  10. charlotte 3 maart, 2016 at 15:16 Beantwoorden

    Zeer mooie foto’s van jou Laura vooral die 1ste foto vind ik heel speciaal :) Ik hoop als ik genoeg centjes bij elkaar heb gespaard ik ook eens kan gaan genieten van dit mooie land. Je inspireert echt heel veel mensen met je reizen en ik ben daar zeker 1 van. Door jou wil ik echt heel de wereld zien! Je motiveert me men dromen te volgen en niet op te geven en vooral te genieten van het mooie leven ! En dat terzijde wouw ik nog eventjes er bij zeggen dat de foto’s van uit (Leuven, Belgie ) super waren! Mijn dochtertje woont in de straat waar jij voorbij wandelde ( klein begijnhof ). Ik was super enthousiast om te weten dat je zo dichtbij was!

    Ik wens je nog veel plezier op je volgende reis naar Marrakech!
    Groetjes van een trouwe volger.
    xx

  11. Katie | Trends 4 Travel 3 maart, 2016 at 19:28 Beantwoorden

    Wat een prachtige foto’s! Niet zo gek dat je het daar zo onwijs fijn vindt. Soms is het ook niet helemaal uit te leggen waarom een bepaalde plek zoveel met je doet hè? De tekst is weer onwijs mooi.. Ik wou dat ik mij zo goed kon verwoorden :)

  12. Stéphanie 5 maart, 2016 at 19:45 Beantwoorden

    Wat een mooi verhaal! Ik denk dat ieder zich een beetje kan vinden in deze tekst. Het komt recht uit je hart en wat je schrijft is zo herkenbaar. Knap dat je dit zo kunt verwoorden. Geweldige foto’s ook weer. Een groot aantal zag ik al voorbij komen op Instagram maar het is helemaal geen straf om ze nogmaals te zien. Ik heb weinig met Afrika (sorry) maar moet toegeven dat ik er heel anders over ga denken als ik deze prachtige landschappen zie! :)

  13. Daphne 8 maart, 2016 at 15:21 Beantwoorden

    Wauw, wat je daar schrijft is echt EXACT hoe ik me voelde toen ik het land vorig jaar voor het eerst bezocht. Ik zou het liefst terug willen en de hele reis, inclusief élk klein detail, opnieuw willen meemaken. De mensen, de cultuur, de dieren, de natuur echt álles is zo ongelooflijk mooi. Bij mij ook, met stipt op nummer één!!! En wat kan jij dat goed verwoorden zeg..

    xx Daphne
    (heb er zelf ook twee blogs over geschreven: http://daphnemusiclover.blogspot.nl/2015/09/the-eastern-part-south-africa.html & http://daphnemusiclover.blogspot.nl/2015/08/helloooo-everyone-it-has-beensuch-long.html)

  14. Jessica 8 maart, 2016 at 21:21 Beantwoorden

    Prachtig beschreven Lau, knap hoe jij soms warrige gevoelens zo mooi kunt beschrijven! Ik ben er even stil van. Benieuwd naar je Zuid-Afrika verhalen, maar voor nu geniet ik intens van alle mooie foto’s :)

  15. Zoë 9 maart, 2016 at 16:07 Beantwoorden

    Ik lees je stukje nu pas, maar ook bij mij bij deze oh-zo-veel-herkenning!! Bizar wat een locatie opeens met je doet qua herinneringen: waar stond ik toen, waar sta ik nu? Ik heb het er onderweg met m’n vriendinnetje ook bijzonder veel over gehad. Super mooi stuk sis!

Post a new comment