TRAVEL / Turkije: Alaçati part I: Azuurblauwe zee – paradijs voor de watersport

52
Turkije Alacati

Een tijdje geleden verkende ik de nieuwe bestemming Alaçati, de plek die al mijn verwachtingen overtrof. Ik zal direct eerlijk bekennen dat ik zo mijn vooroordelen over Turkse vakantieoorden had. Naar Alanya krijg je me voor geen goud, maar bij de naam Alaçati krijg ik zomaar een warm gevoel. Ik zoek het eens op. Het beetje informatie dat er bestaat maakte me meer dan nieuwsgierig. Zou het echt? Azuurblauwe zeeën vol surfers, rust, mooie natuur, fantastische marktjes en pittoreske stadjes? En dat op drie uur vliegen? Nieuw blijkt het zeker. Er zijn nog weinig Nederlanders te vinden. Het merendeel van de toeristen bestaat uit de welvarende Turkse bevolking, en surfers van over de hele wereld. Het is een klein jetset paradijs voor de levensgenieters. En dat is fijn, dat maakt het meer authentiek dan ik had durven dromen. Het blijkt een verborgen parel, een rijzende ster aan de oostelijke Middellandse Zee.

Met Corendon vliegen we naar Izmir, en drie uur later zweef ik langs de Turkse landschappen. Het duurde even bij de landing, wij hadden geen visum aangevraagd (onwetendheid…). Er moest contant afgerekend worden, maar de pinautomaten stonden na de douane. Dat bleek nog een groot probleem… Maar uiteindelijk zijn we binnen.

Goed om te weten dus, het is noodzakelijk om een visum voor Turkije aan te vragen en dit is lastig bij aankomst. Neem contant geld mee en geduld, de rijen zijn lang. Een betere tip is om alvast digitaal een Visum Turkije aan te vragen, dan krijg je ‘m direct binnen en hoef je je niet druk te maken bij aankomst!

De meeste toeristen gaan de andere kant op, wij zitten in een busje richting Alaçati. Ik staar naar buiten. Olijf- en vijgenbomen schieten langs, ik zie een herder met schapen in de heuvels. De chauffeur mist een tand en spreekt enkel Turks. Een tintelend gevoel neemt de overhand, en ik besluit dat deze eerste indruk me goed doet. Onbekende geuren, indrukken en plaatsen maken voor mij reizen zo mooi en prachtig puur. Bij aankomst in het mooie Premier Solto hotel neemt een kalm gevoel de overhand. Iets dat ik niet zo snel toelaat, kalmte. Rust. Hier is het verantwoord. Hier mag ik vandaag de hele dag simpelweg liggen met een goed boek. Hier mag ik gebruik maken van een massage in de spa van het hotel. Hier mag ik genieten van het overheerlijke Turkse eten. Want oh my, het eten is goddelijk. Wijn wordt aan tafel ingeschonken. Ik zie een rookpluim, en een kok bereidt zalm op bijzondere wijze op de barbecue. Ik loop langzaam door het resort. Er zijn niet veel mensen. Het zwembad blinkt in de zon en een paar meter verderop hoor ik golven zachtjes rollen. Een pier strekt zich uit over de azuurblauwe zee. Het is hier stijlvol. Het hotel ligt aan één van de prachtige baaien die de omgeving rijk is. Het eerste dat me opvalt zijn de kleuren. Alles is hier helder. Wit hout, knallend blauw, felroze bloemen. Stapels bloemen. Little did I know: Alaçati zelf blijkt later een bloemenhemel. Lopend langs de baai en starend over de zee voel ik me sinds tijden rustig. Het tweede dat me opvalt is de verkoelende bries. Ik zet een stap in de zee, met haar prachtige tinten blauw, en ondanks dat het ontzettend warm is voelt het hier aangenaam. In deze omgeving waait het 300 dagen per jaar, en daarom is het hier een paradijs voor watersportliefhebbers.

Ik zou geen Laura heten als ik na een dag rust toch weer op pad wil en datgene wil gaan doen waarvoor mensen van ver naar deze omgeving komen. Ik ga windsurfen. Na een korte introductie op land bij windsurfschool ASPC gaan we met onze eigen boards het koele water in. Plotseling wappert de vlag in het water niet meer zo hard. Ik zou ook geen Laura heten als ik op één van de 65 dagen zonder wind ga surfen. Aangenaam kennis te maken. Erg hard gaan we dus niet (volgens mij ga ik bijna achteruit) – al zien we de komende dagen wel hoe hard de surfers kunnen gaan wanneer het goed waait. Loeihard. Wat een fantastisch vrij gevoel moet dat geven. Voelen waar de wind je naartoe blaast, razend over het glinsterende water.

Ik, die dacht dat ik nooit naar Turkije zou gaan, ben verliefd op een Turks plekje. Ik ben onder de indruk van de prachtige baaien, de azuurblauwe zee, de natuurlijke omgeving, het Turkse eten, de rust, het fijne Mediterrane gevoel, de felgekleurde bloemen, de lieve en gastvrije mensen. Op dit moment heb ik het stadje Alaçati zelf nog niet gezien. En dat blijkt mijn hart pas echt te stelen. Alles wat ik niet had verwacht, en niets van wat ik wel had verwacht. Artistiek, pittoresk, puur. Dat in deel II. Er komt nog een reisfilm aan, waar je het gevoel dat ik probeer te omschrijven kunt vangen. Kunt proeven. Kunt zien.

turkije3

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Alaçati Corendon

Azië, Beach Life, Citytrip, DESTINATIONS, Europa, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories, Turkije

Leave a reply

52 comments

  1. Merin Veronique 24 juli, 2014 at 17:20 Beantwoorden

    Wat ziet dit er prachtig uit. Alacati was mij nog onbekend. Zeker een bestemming om op de lijst te zetten. Ik ben toch verliefd op de hele zuid- en westkust van Turkije. Het is zo’n mooi land en de mensen zijn er zo vriendelijk. Mooie foto’s ook. Wat zeg ik? Prachtig!

    • Laura 24 juli, 2014 at 17:45 Beantwoorden

      Nee, dat had ik dus ook. Al wil ik wel naar Istanbul, maar verder was mijn idee ook het vreselijke (misschien een vooroordeel, maar dat is mijn idee) Alanya en Bodrum enzo. Maar echt, dit is een pareltje. Wacht maar op de andere blogpost en de film. Ik werd spontaan verliefd!

  2. klasine 24 juli, 2014 at 17:49 Beantwoorden

    Jaren terug ging mijn eerste ‘vlieg’ vakantie naar Turkije, toen er nog geen massatoerisme was. Het land had mijn hart gestolen en nog steeds. Alacanti heb ik op mijn lijst geschreven, ooit wil ik nog eens gaan backpacken door Turkije. Prachtige beelden hoor, kan niet wachten tot deel twee en de reisfilm.

    • Laura 24 juli, 2014 at 18:02 Beantwoorden

      Wat leuk om te horen zeg! Ja, het is zo zonde dat dat zo’n beeld schept van een land. Ik prik vaak overal doorheen, maar Turkije heeft me wat moeite gekost. Terwijl ik ook zo benieuwd ben naar de oostkant juist. Het echte, rauwe Turkije.

  3. Curly Creative 24 juli, 2014 at 18:10 Beantwoorden

    Pretty! ziet er echt uit als genieten. Moet erin een van je eerste zinnetjes toevallig Alanya staan?..ben ik toevallig ooit eens geweest, niet mijn ding! Dit jaar gingen we naar een hotel in Turgutreis, heerlijk genoten!

    Liefs

  4. Anneke 25 juli, 2014 at 07:35 Beantwoorden

    Wij zijn vorig jaar naar Marmaris geweest. Echt zo’n bekende plek waar ik eerst ook mijn twijfeld bij had, maar wat was het mooi. En inderdaad, heerlijk eten, maar ook de mensen. Zo aardig en lief! Turkije heeft me echt verrast toen.

    • Laura 25 juli, 2014 at 07:42 Beantwoorden

      Oh ja, dat is ook zo’n plek waar ik dus niet naartoe zou gaan, haha! Maar blijkbaar zit het ook in mijn hoofd, als jij het mooi vindt geloof ik zeker dat het heus wel meevalt. Leuk om te horen!

  5. Merel 25 juli, 2014 at 07:51 Beantwoorden

    Ik ontdek je blog net en wat ben ik onder de indruk! Wat schrijf je ontzettend rakend. Ik wil direct met je mee reizen of er zelf heen. Maar het meelezen/meereizen is al zo fijn hier!

  6. Natasja 25 juli, 2014 at 08:53 Beantwoorden

    Leuk, weer een nieuw plekje ontdekt.. ziet er heerlijk! En inderdaad een zeer goed alternatief voor alle resorts en overbevolkte bekende steden!

  7. Linda 25 juli, 2014 at 09:12 Beantwoorden

    Ik had ook geen idee dat er naast de massale badplaatsen ook nog zulke mooie rustige plekken waren om vakantie te houden! Ik ben ook verrast door jou foto’s en verhaal. Turkije ziet er ineens een stuk mooier uit :) een plek die ik zeker eens in overweging kan nemen!

    • Laura 25 juli, 2014 at 10:57 Beantwoorden

      Wat leuk om te horen! :) Ik ben zo blij om dit te delen, het is echt een mooie aanrader en niet bekend. Als het filmpje af is zou ik zeker even kijken, dan ben je vast om!

  8. Sandra 25 juli, 2014 at 10:42 Beantwoorden

    Ziet er erg leuk uit Laura! Anders dan ik had verwacht, maar ik heb ook alleen de Turkse Rivièra gezien (en nee, niet eens Alanya ;-)), maar dit ziet er prachtig. En wat zie je er gelukkig uit!

    • Laura 25 juli, 2014 at 10:56 Beantwoorden

      Wacht maar tot je het stadje ziet, ZO leuk en anders. Bijna Grieks, al die kleuren. Mooi! Ja, ik had ook echt voor het eerst in tijden echt even rust daar :)

  9. lisa 25 juli, 2014 at 13:40 Beantwoorden

    Haha, ik ga toevallig deze zomer nog naar Alanya. Voor het eerst naar Turkije. Ik ben echt gek op Italië, dus ik ben benieuwd wat ik van Turkije ga vinden. Het is natuurlijk wel een beetje een feest vakantie aangezien ik met vriendinnen ga :). Alaçati zal ik onthouden, mocht ik na deze zomer nog een keer naar Turkije willen.

    Je foto’s zijn prachtig!

    xxLiefs

    • Laura 25 juli, 2014 at 14:01 Beantwoorden

      Ik heb ooit in een ver verleden in Chersonissos gewerkt, dus ik neem je niets kwalijk hoor, haha! Zo’n bestemming is het inderdaad wel. Alvast heel veel plezier!

    • Laura 25 juli, 2014 at 14:00 Beantwoorden

      Wat leuk Sabine! Ja, ik zou echt nog een keer terug willen. Wacht maar tot je het stadje ook ziet in volgende verhaal/film. Zo veel sfeer, klasse, high wine & dine, en toch pittoresk en artistiek. Vind het ook echt wat voor jou!

  10. Karbonkel 26 juli, 2014 at 10:47 Beantwoorden

    Wauw, dit klinkt echt als een paradijs, waarschijnlijk omdat het zo is, maar ook door jouw manier van schrijven, dat kan je echt als de beste! Ik krijg gelijk zin om mijn koffers te pakken en hierheen te gaan. Klinkt een miljoen keer beter dan Alanya en Mamaris (wat mij ook niet zo aantrekt). Mooie foto’s ook!

  11. Michelle | Travel lifestyle.nl 27 juli, 2014 at 16:36 Beantwoorden

    Hahaha ik krijg ook kriebels van plaatsen als Alanya en Bodrum. Ik wil wel heel graag naar Istanbul en Capadocie, En een tijdje geleden is daar ook zeilen langs de Turkse kust bijgekomen. En dit nu ook. Zo mooi! Je hebt me weer even meegenomen mooierd, dankjewel <3

  12. Anouk 28 juli, 2014 at 22:17 Beantwoorden

    Wat een prachtige, prachtige locatie… heeeel anders dan veel van die (stomme) toeristische plaatsjes. Heerlijk stuk om te lezen en oooh zwijmel bij de foto’s! Wil je snel zien als ik terug ben lieve Lau!

  13. Karlijn 3 augustus, 2014 at 15:49 Beantwoorden

    Ahh Turkije. Tot nu toe absoluut mijn favoriete land ter wereld. Veel mensen denken bij Turkije aan de all-inclusives in Antalya, Alanya of Marmaris (waar ik zelf echt allergisch voor ben), maar het heeft zo veel meer te bieden.
    Ik heb er een jaar gewoond/gestudeerd en ik ben verliefd geworden op het land, de mensen en het eten. Als ik zo jouw prachtige foto’s zie krijg ik meteen weer heimwee. Ik ga heel snel weer terug ;)

  14. madelief 10 augustus, 2014 at 11:31 Beantwoorden

    Jeetje, al jouw foto’s zijn zo ontzettend mooi (ook van je andere reizen). Mag ik je vragen welke camera jij gebruikt? Echt prachtig!
    Zelf wil ik sinds kort ook ontzettend graag door Turkije reizen. Ik had er altijd het idee bij van all-inclusive resorts met volop toerisme, wat op heel veel plekken helemaal niet het geval is. Mijn ouders zijn jaren geleden (al meer dan 30 jaar terug) een aantal keer gaan reizen door Turkije. Hun verhalen zijn echt om te smullen, maar het toerisme was toen nog totaal niet aanwezig. Zo zou ik dolgraag eens naar Cappadocië willen, maar volgens mij is dat nu ook alweer een stuk toeristischer.

    • Laura 10 augustus, 2014 at 11:54 Beantwoorden

      Aaaah, lief! Een Canon 550D met wat lenzen :) vooral de 50mm! Tof dat je ook door Turkije wilt reizen. En wat leuk dat je ouders zo’n mooie verhalen hebben. Er is inderdaad veel meer dan dat…Cappadocië lijkt me ook prachtig!

Post a new comment

Recommended:

5unday’s pleasures #19

Het is alweer tijd voor de 19e 5unday’s pleasures! Op zondag deel ik graag vijf pleasures – simpelweg vijf dingen die ik wil delen en ...