TRAVEL / Germany – How I went hot air ballooning with fear of heights

44

If I wanted to visit Germany to discover the Danube region and to experience a hot air balloon ride. I have been mentioning that for years. I want to see the world from a balloon. Somewhere along the way I’ve forgotten that I have fear of heights. Why do I keep on forgetting that?

Because I haven’t always had it. At all. I climbed into trees, walked along abysses, slipped off from water falls, always looked down, built cabins (and fell backwards on the ground from it) and even later in life I did the highest bungee jump in the world. I was a tomboy. Still I dare lots, but suddenly I have fear of heights. I do not dare to walk along a ridge anymore and get quivering knees when I’m on a high tower. I have no idea how this happened. Perhaps it was that bungee jump? The fact that I am older and wiser now? My mothers death? What I do know is that I wantto get rid of it. So I’ll keep doing these sort of things. So last month I stood on top of the second tallest tower in the world and ast year I got a balloon ride as a gift for my birthday. We we’re to busy, and now was my chance. Let’s go!

I already know that the Danube region is wonderful. A good friend of my father lives in Donaueschingen and I have spent many summers and winters in the mountains. The river rises in Donaueschingen to dive into the soil a few kilometres away. A little further on he dives back on and flows further to Ulm, Regensburg and Passau. We follow the Danube by bicycle, canoe and on foot and have a blast. The Danube flows through the incredibly beautiful Black f
Forest, the Swabian Alb, Upper Swabia, Donauried, Fränkische Alb and the Bavarian Forest, all extremely beautiful places. It’s raining and the question is whether the balloon trip continues or not. I stare at the blue water of the Blautopf source, bicycle along countless monasteries, drink beer, lots of them, float on the Danube in a canoe, dance at a festival in Regensburg and visit wine farms. It is amazing being here.

The rain has stopped. There is no way back. The balloon slowly fills up with air and my nerves make me jumping hysterically around this huge thing. I take a look at the basket. It’s just…a small wicker basket. Suddenly it goes fast and I have to jumo into the balloon while it was already half up in the air. I wonder what the hell I am doing and why I thought this was going to be fun and my head starts to fill up with little angels and devils. ‘The basket is so low, the fire is too hot, the bottom drops out, can that man actually handle this thing, I fall down, my hair smells burnt, we go too high” – fear kicks itself a way inside. The balloon rises on and out of fear I find myself sitting on the bottom of the basket so I can’t see how high we go. I feel so stupid but I can’t get my wobbly bones under control. We are rapidly rising up and the voices of my colleagues speak clear. ‘Wow, we go so high, this is scary, this is strange, it seems like a green screen, we’re going even higher, look at those small houses, ah, oh’. I stay right where I am and my arms and legs seem to be petrified.

After five minutes I find myself some courage to take a look over the edge. I’m scared. It is really high. It’s really a wicker basket. We wobble. A tear runs down my face, what makes me feel an idiot. Why am I crying? But feels like it’s not normal being in a wicker basket soaring above Germany? I take a deep breath. Look over the edge again. Getting up a little more, looking a little further. I stand up. I look around and try to let my fears fly away with the wind. It succeeds. Meanwhile, the balloonist places a wooden board on the edges of the wicker basket, he cut some cheese and sausages and shares plastic bottled beers. Okay, breathe in. It is dead silent. This is fun. I look over the edge again. The land gradually colors orange and the sun is slowly setting. This is actually pretty fun. The other balloon floats towards the sun and I can finally enjoy this moment. It is indeed beautiful to be here. I start talking again like nothing happened. ‘This is so special and surreal and insanely amazing and cheers and what a view and I see a deer and a church and such tasty cheese and oh, the clouds in the water and those trees are so small and okay, this is really beautiful’. HA. I did it. And would I do it again?

Yes.

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

Duitsland donau luchtballon

DESTINATIONS, Duitsland, Europa, Nature, Outdoor Adventure, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories

Leave a reply

44 comments

  1. Jenny - ikreis.net 6 September, 2015 at 18:19 Reply

    Ik heb één keer in ballonvaart gemaakt. In Bagan, Myanmar, over de tempels. Cadeautje voor mijn zoveelste diploma. Start van mijn reis van een jaar door Azië.

    Ik wil nog een keer, maar waar? Een mooiere locatie kan bijna niet. Blijf ik hopen op nog zo’n mooi cadeau of een uitnodiging? Wie weet, snel.

  2. Lotte - scratchingmymap 6 September, 2015 at 18:27 Reply

    Knap dat je het gedurfd hebt! Ik denk niet dat ik het zou kunnen, ik sta al doodsangsten uit in zo’n veilig, gesloten ei-kabelliftjes. Gelukkig zijn er anderen die het wel durven en dan de mooie foto’s delen, kan ik ook wat meegenieten :-)

  3. Kim 6 September, 2015 at 19:21 Reply

    Wat goed dat je er toch gewoon in bent gestapt (uh gesprongen). Mooi om om te lezen hoe je dat stap voor stap durfde te kijken en uiteindelijke van dit prachtige uitzicht kon genieten. Want Wauw, je had wel een ideaal moment zo met die zon & lucht om te vliegen.

  4. Ester 6 September, 2015 at 20:41 Reply

    Dat doe je toch maar even :-)
    En het uitzicht; wat een ervaring! Ik wil al jaren een ballonvaart maken in Cappadocia. Hopelijk komt het er ooit van :-)

  5. Sabine 6 September, 2015 at 22:49 Reply

    Lijkt me echt een prachtige manier om de omgeving van boven te zien! Maar of ik er ooit in stap? Ik ben al bang als ik op een krukje sta namelijk ;)

  6. Marjolein 7 September, 2015 at 09:23 Reply

    Die foto van die luchtballon in de zon. Mijn mond valt er nog net niet van open… Zo mooi! Dat wil ik ook! (nou ja, niet de hoogtevrees dan, wat stoer dat je het hebt gedaan, maar dat uitzicht, wow!)

    • Laura 7 September, 2015 at 11:21 Reply

      Dankjewel! Wat veel mensen met hoogtevrees, ben helemaal verbaasd! Voelde me zo knullig, haha. Gelukkig ben ik blij dat ik het heb gedaan (laat staan die bungeejump van toen…dat weet ik nu niet meer, haha!)

  7. Caro 8 September, 2015 at 06:46 Reply

    Knap dat je er toch in bent gegaan! Ik vond het ook ontzettend bijzonder om mijn eiegn stad van bovenaf te zien. Zo veel punten die ik herkende en het was toch best raar om daar dan boven te zweven haha. En die laatste foto is echt prachtig!

  8. Anita - Reisvlinder.nl 9 September, 2015 at 07:18 Reply

    Mooie foto’s en leuk om te lezen. Respect dat je ondanks je hoogtevrees toch in die ballon stapt! Gek dat je opeens hoogtevrees hebt. Ik heb er zelf nooit last van gehad, maar toen ik pas een uitkijktoren beklom stond ik ineens een beetje nerveus te wiebelen op m’n benen. Een rare gewaarwording. Ik hoop dat het eenmalig was. Ooit heb ik parachute gesprongen, maar ik betwijfel of ik dat nog eens zou durven. Misschien dat je meer gevaren ziet als je ouder wordt? Hoe dan ook…een ballonvaart staat (vooralsnog ;) zeker op m’n bucketlist.

    • Laura 9 September, 2015 at 11:06 Reply

      Dankjewel! Ahhh, wat gek dat je er ook opeens een beetje last van had. We worden oud! ;) En bizar dat je als je jonger bent gewoon alles doet zonder erbij na te denken!

  9. Sandra 9 September, 2015 at 18:47 Reply

    Wauw… Een mooiere lucht had je niet kun hebben voor zo’n foto / zonsondergang. Echt geweldig! En super stoer van je dat je het toch gewoon gedaan hebt. Het zou best te maken kunnen hebben met het ouder worden en/of het overlijden van je moeder. Ik was vroeger ook veel ‘makkelijker’. Ik deed alles wat er op mijn pad kwam, zonder dat ik ook maar een seconde hoefde na te denken. Ik ben veranderd in een vrouw die ineens overal beren op de weg ziet, letterlijk. En dan heb ik niet eens kinderen! Ik weet wel waar het bij mij door komt, een pijnlijke ervaring in een tram en het feit dat ik ooit getuige ben geweest van een moordaanslag (ja, echt waar, hoe bizar is dat…) leerden mij dat ik en de wereld om mij heen veel kwetsbaarder is dan dat ik dacht. Dat vind ik tot op de dag van vandaag vervelend, juist omdat ik alles deed zonder enige vorm van twijfel. Maar goed, so be it, daar moet ik mee leren leven :).

    • Laura 9 September, 2015 at 18:53 Reply

      Jaaa, zo’n geluk! Zo mooi. En ik denk het ook! Jeetje, wat eng dat laatste. Brrr. Heel naar! Het gekke is dat ik nog steeds alles doe zonder twijfel en overal inspring, maar er pas te laat achter kom dat ik ook angsten ken. Bah!

  10. Eva 10 September, 2015 at 15:54 Reply

    Wat ben je toch een ontzettend stoer mens. Heerlijk om tegen angsten te vechten. Overigens heb ik net gereageerd op je laatste travel wishlist en daar wil ik graag nog wat aan toevoegen. Een ballonvaart zoals deze.. Wauw wat een uitzicht en wat gaaf.. En als jij je hoogtevrees kan overwinnen, kan ik het ook!!

  11. Lizet 18 November, 2015 at 10:26 Reply

    HAHA, hardop gelachen. Heerlijk omschreven. Ik snap het, ik heb de afgelopen jaren ook een hoogtevrees gekweekt. En ik denk dus dat het door die verdomde Bloukrans komt. Op de brug nergens last van, totdat ze me letterlijk op dat randje naar beneden moesten duwen. Maar ik zou het dolgraag een keer willen doen, het lijkt me echt heel gaaf. Maar dan wel ook met kaas en bier graag.

Post a new comment

Recommended: