TRAVEL / The Philippines: Puerto Princesa, Palawan

42
Puerto Princesa, Palawan

Palawan. Of all islands I have seen in the Philippines, I’m most impressed by Palawan. Here, I truly realize how insanely beautiful, untouched and pure this country is. We start (and end) in the capital city of Palawan: Puerto Princesa. It’s just a small city. We spend the night at Subli Cottages. Amazing shacks situated peacefully and owned by a heartwarming woman.

Puerto Princesa is very, very hot and I’m glad we travel for beautiful Port Barton immediately. When we (after a crazy trip to mesmerizing El Nido) travel back, we still have a day and a half in Puerto Princesa. We decide to rent a scooter and explore the area. We visit the ‘open’ prison. Truly a bizarre experience. The Iwahig Prison and Penal Farm is an open prison. The ‘minimum’ prisoners walk around freely but won’t even think of escaping. After years of being locked up, this is their the last part of their sentence. Many even remain living there because they have nothing to go back for. The prisoners are here for violent cases such as mass murder and rape. There is ‘medium security’ as well. They are able to walk around a few hours a day. The ‘maximum security ‘ prisoners are under lock and key the first years, but moving pretty quickly to medium security. We, of course, end up directly at the front door of the maximum security and there is only one open gate that separates us from the people there. We talk to them, shake hands, give them cigarettes (I didn’t have the feeling we could have NOT do that) but I admit…it is quite scary. After driving around in the prison (you can seriously get lost) we see a very cool, old American building. Some prisoners call us from out of the window. Shall we….Sure. I walk inside. Blame it on my open heart and open mind. In here, all kinds of prisoners are walking around. Talking, fighting, doing push ups, dancing…Security is nowhere to be found. I get to talk to them, and hear the most bizarre stories. The one does not stop complimenting about how I look, the other doesn’t leave my side because he wants to be my bodyguard and the third shows his tattoo’s: they stand for the amount of people he killed. “I killed three”, says my bodyguard. “I’VE MURDERED FIVE!”, grins the other one. The fourth says I remind him of his Spanish girlfriend (?!). After taking too many pictures with their phones (I don’t want to know what they are going to do with it) I feel I have to go. They are very affectionate now, and the stories no less violently. Check my uncomfortable grin. It is, again, a bizarre experience.

The next day we go for an island tour at Honda Bay. No succes. This is nothing after we’ve explored the incredibly beautiful El Nido and all its uninhabited islands. The islands here are touristy, and it turns out that everyone in the Philippines go to Puerto Princesa and Honda Bay during holidays. However, no Filipino I have spoken to has been in El Nido. What a shame. Puerto Princesa itself is noisy, and above all, still very hot. We spend the rest of the evening at the harbour with its many food courts, and enjoy a cold San Miguel. The last one. In a few hours we will fly to Manila, where we spend our last night in the prestigious Dusit Thani. Our room is a ballroom. If you love luxury and total closure of the busy, chaotic and violent Manila, this is a good starting point. The view is amazing.

Palawan, you are stunning. Although this seems the end, two blogposts are still coming up about El Nido, the hundreds of small islands and the beaches around El Nido. Wait and see.

Honda Bay

gevangenis Puerto Princesa

gevangenis Puerto Princesa

gevangenis Puerto Princesa

gevangenis Puerto Princesa

gevangenis Puerto Princesa

 

Subli Cottages, Puerto Princesa

Subli Cottages Puerto Princesa

Subli Cottages Puerto Princesa

Subli Cottages Puerto Princesa

Subli Cottages Puerto Princesa

 

Dusit Thani, Manila

Dusit thani

Dusit thani

Dusit thani

Dusit thani

Azië, Citytrip, De Filipijnen, DESTINATIONS, Local Life, Nature, Palawan, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories

Leave a reply

42 comments

  1. Anne 19 August, 2014 at 17:22 Reply

    Jemig, best heftig in zo’n gevangenis! Ik word daar dan altijd extreem ongemakkelijk van :D Maar echt, de andere foto’s zien er bijna paradijselijk uit. Gaaf!

  2. Fleur 19 August, 2014 at 18:28 Reply

    Wauw, heel bijzonder die ervaring in de gevangenis. Lijkt me beangstigend, maar ook heel fascinerend om mee te maken. Een wereld van verschil.

  3. Henriette 19 August, 2014 at 20:48 Reply

    Wat een aparte ervaring Laura, ik zou ook zeker naar binnen zijn gegaan. Lijkt me bijzonder om te horen en dan zeker dat de een de ander nog wil overtreffen met zijn aantal moorden. ..

  4. MARIEKE 20 August, 2014 at 08:05 Reply

    Waaaaat?! Hoe bizar weer. Hoe kom je daar nou weer terecht, haha?! Wel super speciaal om mee te maken. Maar ik snap dat je er vrij snel weer weg wilde, haha!

  5. Lisette | Travellust.nl 20 August, 2014 at 12:19 Reply

    Wauw, een gave ervaring. Naast al dat reisbloggen zou ik haast vergeten waar ik écht voor gestudeerd heb: ik ben criminoloog. Het lijkt me geweldig om een (reis)reportage te maken over verschillende gevangenissen ter wereld. Het heeft alleen de nodige voeten in de aarde nodig om dat op poten te zetten…

  6. Anouk 22 August, 2014 at 12:45 Reply

    Ik snap dat je het wil ervaren, lijkt me heel erg bijzonder, maar ook enorm dapper! Ik zou wel even bibbers krijgen zeg maar… gaaf verhaal zeg. Voor hoe ver je dat zo kunt zeggen natuurlijk. Prachtige laatjes Lau, wat een paradijs! Heb je eigenlijk nog steeds last van die virussen die je daar op liep? Wnt dat was wel heftig!

    • Laura 22 August, 2014 at 13:31 Reply

      Ja, we stonden ook wel even stil voor de ingang. Maar het was een hele bijzonder ervaring! Nee, dat heeft wel weken geduurd maar nergens last meer van nu!

  7. Saskia 23 August, 2014 at 18:25 Reply

    Hey,
    Wat bijzonder dat je daar geweest bent. Stond ook bij ons op het lijstje, alleen doordat ik zo ziek was niet meer kunnen doen helaas :( Maar lijkt me toch ook best een heftige ervaring. Leuk dat ik het nu toch een beetje mee heb mogen maken, via je blog :)
    Greets,
    Saskia

    • Laura 25 August, 2014 at 07:07 Reply

      Ahhh jammer dat dat niet meer gelukt is. Ziek zijn gebeurt daar zo snel, ik was het ook in El Nido. Daardoor slapen op onbewoond eiland gemist. Leuk dat ik je toch heb weten mee te nemen!

  8. Marijke 29 August, 2014 at 08:39 Reply

    Wow, wat een geweldig verhaal. Knap dat je dat zomaar durft.zo’n manier van reizen is uiteindelijk toch wel veel interessanter dan een strandvakantie of zo. Al kan ik me wel voorstellen dat het vrij intimiderend was :-)

  9. Lizet 29 August, 2014 at 20:17 Reply

    Iwahig Prison is een heel bijzondere ervaring! Ik vond het echt bizar dat iedereen zo vriendelijk is en graag wil vertellen en van alles wil laten zien. Je vergeet bijna dat ze mensen vermoord en verkracht hebben. Maar toch, het blijven mensen.

    Zelf heb ik een reportage voor VICE over de gevangenis gemaakt, mocht je die willen lezen: http://www.vice.com/nl/read/uit-een-gevangenis-zonder-muren-hoef-je-niet-te-ontsnappen. :)

    Ik heb helaas niet het geluk gehad om naar El Nido te gaan, dus deed ik ook het Honda Bay rondje. Het was heel toeristisch, maar de zeesterren, gekke visjes en massages op het strand waren toch wel heel fijn!

Post a new comment

Recommended:

TRAVEL / Athens, Greece

Have you heard of this utterly amazing and inspiring concept yet? Srprs.me wants to bring back the spontaneity of traveling and has designed a concept of surprise ...