TRAVEL / Annapurna, Nepal – an unforgettable trekking in the Himalaya

49

I inhale deeply and gently blow out the fresh air. White tops with sharp edges and silky snow follow every step I take. My journey starts. A goat looks at me questioningly and I hear Nepali mumble. Strong women with tough skin hobble along with baskets full of foil on their backs. In the middle of nowhere a dilapidated wooden house appears. A gorgeous girl is just standing there with a perfect ice cream, watching us. Quietly I wonder how she got that ice cream. Between the rice terraces, cattle and stoffe sandy paths I walk along. Bright red rhododendrons appear as a gift after every heavy climb.

The last climb for today. My eyes pointed to the ground I gasp for air and step by step I reach our ending point for today. Australian Camp. I stumble and I just let myself fall on the ground. When I open my eyes again I hold my breath. This is the most beautiful place on Earth. I am completly surrounded by the Himalayas. I reach my hand towards the sun and snowy peaks appear only a few steps away. They look down on me in all their force. They embrace me and I feel happiness in all my bones.

Robert suffers from the height and crawls in bed, I find myself talking to the guides, eating traditional Dhal Bat like they do. A cat jumps on my lap. HA. Even here, they know where to find me. I’m sleeping like a baby and get up when it’s still dark. I barely see the jagged peaks in this pitch black night. With a piece of Tibetan bread I climb to the highest point that I can find. Suddenly there is a ray of sunshine. And another one. They frolic with each other, fighting for who should warm my face first. They dance and grow and the sun seems to explode. Heat touches my face and yellow spots play in the snow, snow that lights up pink. Whimsical edges change to gold and all that I can do is stare. Magnificent.

A bit sad that I have to leave this place I pack my bag and start walking again. We walk for nine hours a day and words fail. How should I describe the beauty that I see in front of me? How the infinite peaks appear around every corner and how everytime it feels like I see them for the first time? How the smile of a running child touches me? How I follow the clouds? How pure it is to see people work on their land? How amazingly sweet the people are? How great it is to hug a goat on the way or look straight into the eyes of a young water buffalo? How beautiful planet Earth is? I can’t.

Along colorful villages and unending rice fields we descend towards Sarangkot. Jagged peaks continue to follow me. Sarangkot is in sight. On the roof terrace of our guesthouse I enjoy a well-deserved Nepali beer. The sun drops and we look down on Pokhara with the Himalayan peaks in our back. Right in front of us the sun breaks into a thousand pieces.

I fall asleep.

The next morning we climb to the top of Sarangkot. A spectacular sunrise welcomes us again, although it’s nothing near the one in Australian Camp. When we get back in Pokhara I feel euphoric. This is one of the most beautiful hikes I made in one of the most beautiful countries I’ve seen. I feel human, nature, one with this earth.

“You are a child of the universe,
no less than the trees and the stars;
you have a right to be here.
And whether or not it is clear to you,
no doubt the universe is unfolding as it should.

With all its sham, drudgery, and broken dreams,
it is still a beautiful world.
Be cheerful.
Strive to be happy.”

Max Ehrmann – Desiderata

Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya NepalTrekking Himalaya NepalTrekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya NepalTrekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal Trekking Himalaya Nepal

Tip: we booked this three-day trekking with Happy Treks Nepal. Mr. Happy, his real name is Udaya Subedi, lives up to its name. A smile from ear to ear welcomes us. Mr. Happy runs the company independently and in addition, he helps schools and communities in the area. A large part of his income goes to charity. Amazing cause. He can arrange everything for you, from a day trip to a multi-day trekking, activities to home stays and volunteering work to yoga trekkings. We decide to go trekking with a guide, since getting lost is my best quality is and as well, we like to learn from locals. We combine the Dhampus-Sarangkot trekking with the Australian Camp trekking and I can only say that this is an amazing trekking. We walked and climbed about nine hours a day. Our guide Saroj was a sweet boy with an enormous ambition and he leads us through the Himalayas perfectly. Highly recommended!

Annapurna, Azië, DESTINATIONS, Local Life, Nature, Nepal, Outdoor Adventure, TRAVEL, Travel Category, Travel Stories

Leave a reply

49 comments

  1. Door 31 August, 2015 at 18:00 Reply

    Wauw, prachtig verhaal en wat een mooie beelden! Heb net zijn website bekeken en hij biedt mooie trips aan. Vroeg me alleen wel af aan wat voor prijzen ik moet denken? Daar zie ik niks van op de site.

    Alvast bedankt!

    Door

    • Laura 1 September, 2015 at 11:49 Reply

      Dankjewel! Alles is op maat gemaakt, vandaar nog geen prijzen! Wij sliepen op fijne plekken, gemiddeld kost het zo’n €50,- per dag. Dat is inclusief vervoer naar en van vertrekpunt, alle maaltijden, een gids en de overnachtingen!

  2. Patricia 31 August, 2015 at 18:09 Reply

    Wow, ik zit hier gewoon weg te dromen door je verhaal en de schitterende foto’s! Het lijkt me zo bijzonder om daar een trekking te maken. Prachtig!

  3. Yolande 31 August, 2015 at 18:42 Reply

    Wat een prachtig reisverslag weer! Met je mooie verhalen en foto’s wakker je altijd mijn reislust weer aan! Helemaal dit keer, wat een bijzondere reis moet dit geweest zijn

  4. Sandra 31 August, 2015 at 19:31 Reply

    Als ik naar Nepal ga, dan ga ik deze trekking zeker niet overslaan. Sowieso hou ik van afgelegen plekken en al helemaal als ze er zo mooi uitzien! Mooie foto’s weer!

  5. Hedwig 31 August, 2015 at 20:21 Reply

    Ik vind jouw woordkeuze altijd zo mooi, als ik het lees heb ik altijd het idee dat ik er zelf ook bij was, zo beeldend zie ik het voor me. En dan ook nog die mooie foto’s erbij!

  6. Ester 31 August, 2015 at 20:37 Reply

    Prachtige foto’s :-) Hopelijk heeft Robert verder niet teveel last van de hoogte gehad, dat is zo’n enorm vervelend gevoel. Ik heb er gelukkig geen last van gehad gedurende mijn laatste reizen, maar in Peru hadden veel reisgenoten het flink te pakken.

  7. Vera 1 September, 2015 at 09:12 Reply

    Wow wat een mooie tocht en warm geschreven verhaal. Was negen uur lopen op een dag niet veel te zwaar? Ik ben ook wel steile bergtochten in Oostenrijk gewend, waar je de spierpijn al voelt opkomen tijdens het lopen, maar na vier a vijf uur waren we weer terug. Zou je het nog een keer doen denk je?

    • Laura 1 September, 2015 at 11:41 Reply

      Ja, ik zou het weer doen. Het is echt zo mooi! Ik had het vrij zwaar, maar het was wel te doen met een beetje conditie. Het zijn ook veel rechte stukken, en daarnaast stukken omhoog klimmen! Ik had ook flink spierpijn ja, haha. En wij namen de laatste een lift naar beneden vanaf Sarangot, omdat ik echt niet meer kon (was nog 3 uur dalen).

  8. Lotte - scratchingmymap 1 September, 2015 at 10:18 Reply

    Wauw, als ik ooit naar Nepal ga, dan wil ik vast en zeker deze trekking doen. Wat een prachtige beelden! En wat een heerlijk verhaal, je droomt er zo bij weg. En wat ben jij een reus tegenover die Nepalese vrouw seg haha!

  9. Karlijn 1 September, 2015 at 17:15 Reply

    Wauw wat prachtig geschreven weer. Ik ga als het goed is in maart minstens 2 maanden backpacken in Azië in mijn eentje. Ik geloof dat ik Nepal nu ook op mijn lijstje ga zetten (heb nog niet besloten naar welke landen ik ga). Hoe is het met de veiligheid in Nepal? Voelde je je veilig?

    • Laura 1 September, 2015 at 20:28 Reply

      Wat een heeeerlijk vooruitzicht! :) Jaaa, Nepal is super veilig. Heb me geen seconde onveilig gevoeld (al moet ik zeggen dat dat voor heel Azië geldt…). Ik zeg Nepal, Laos, Sumatra, Lombok en nog even chillen op de Gili’s of Bali!

  10. Malou 1 September, 2015 at 17:44 Reply

    Mooi Laura! <3 En prachtige foto's ook weer.
    Toos conditieloos. Hahaha. Goed dat je Mr. Happy ook nog even promoot! Ken 'm niet hoor maar kan hij wel gebruiken denk ik; wat extra toeristen/inkomsten.

  11. Caro 2 September, 2015 at 20:53 Reply

    Wat mooi geschreven weer! En die foto’s, ooh… Het begint helemaal te kriebelen om weer een reis te gaan maken. Nepal lijkt me schitterend, dankje voor het delen:)

  12. Anouk 4 September, 2015 at 07:00 Reply

    Als altijd raken je woorden me weer. Wat schrijf je toch fantastisch mooie verhalen Lau. Elk woord neemt me een beetje meer mee op de tocht die jullie hebben gemaakt. Moest lachen om de kat op schoot… I guess you just that thing ;-). En die foto van dat meisje… die ogen, wauw, wauw en wauw!

  13. Deborah 4 September, 2015 at 07:47 Reply

    Met je prachtige woorden, met je prachtige verhaal en natuurlijk je prachtige foto’s beeldde ik me even in hoe jij je daar gevoeld moet hebben.. wauw!

  14. Kelly 8 March, 2017 at 16:22 Reply

    Hi Laura,

    Ik lees met heel veel plezier je blogs, op dit moment vooral Nepal omdat we vrijdag vertrekken naar Nepal voor een maand :) ik wil heel graag bij mister happy een trektocht boeken en ik had hier 3 vraagjes over :-) hij vraag mij wat mijn budget is, maar ik weet niet wat ‘netjes’ is heb jij daar een idee van? en wanneer was jij er? en laatste vraag: sliep jij in zijn guesthouse waar je je spulletjes achter liet?

    Alvast bedankt!

Post a new comment

Recommended: