MINDSTYLE / About catching dreams and exploring niches

28
Jordanie dromen plukken

Ben je Nederlands en hier via Bloglovin’? Klik dan even op ‘Nederlands’, links in de balk. Hij plaatst ze nu opeens in het Engels, vreemd!

Almost a year ago I wrote the following blog post. I like to repost it once a while and add some words. Turned out to look like a whole book again. And speaking of book writing…I hope to catch that dream as well this year.

When was the last time that you have turned your dreams into actual plans? When was the last time you turned your can’t into cans? How often I talk with people who cannot imagine that traveling is actually closer than they think, that their dreams are not so scary as they seem. People who keep, against better judgement, doing what they feel like is expecting from them instead of what they love to. Stay with their love who they do not love, with hope that has been lost a long time ago. Who do not dare to live, while they have nothing to lose. The most important thing that you own is you. And they keep dreaming, keep imagining, but unfortunately they keep sticking to ‘I-can’ts’. Can’t. Does. Not. Exist.

Imagination is the ultimate world. Without a step it brings me in worlds that I’ve created myself. I fly high over inaccessible mountains like an eagle, I deserve the applause in the concert hall and I take that dream job that plays in my head for so long. Without any consequence or condition it lets me experience a fantasy, and without explanation I can cross laws of nature and men. But it is really just daydreaming? When I was a little girl I could let my imagination go free for an extended period of time. I did not have to deal with adult matters yet – it was never time to go ‘back to work’. I dreamed of fairytale kingdoms, princes and princesses, fantasized about non-existing boyfriends, so strong that sometimes the line between fantasy and reality blurred. But it was more than a child’s play: in my imagination I was independent. When I was still too young to bother about ‘practical issues’ of life – such as the time to go to sleep, time to eat and the time to work – I was already trying to create my own world, a world where I could do what I wanted. I couldn’t have had a better experience before the day that I really had to take my life into my own hands and had to give shape to my dreams.

Still my imagination continues to excite me with thoughts about myself and the way I want to live in my world. There is a balance between my daily routine and my fantasies and dreams. How else could I give shape to my dreams? My imagination gives my dreams confidence, even if it seems reality wants to violate all my dreams. I like to go beyond the apparent horizon, beyond the non-existent border. I like to get to know what I don’t know. And no, I have known setbacks too. Huge ones. Yes, I have fallen down sometimes. Many times. But I am not the only one. Getting up takes longer than the fall, but in the end, if you are standing with both feet on the ground again, you are a lot wiser. Stop with making excuses. I’m not rich (at all), I’m not 100% healthy and instead of the usual bag of life experiences I carry a whole suitcase with me. But I do make my dreams come true. I do. I go. I’m saving. I travel. I enjoy. I live. Dare to live.

And this is exactly where my blog is all about. Catching dreams. Lately in blogger-presentations, I notice that everyone is saying you ‘have to’ have a so-called niche. In my opinion  I ‘have to’ do or have anything. But there is a sort of logic in it, with all of the hundreds of blogs that are created nowadays (which I like). And yeah, I started wondering what my niche is. I created this blog years and years ago to share my stories with the world. Out of a passion. My travel stories (initially for friends and family, nowadays for thousands of other readers, so much fun!) but as well my setbacks, my fears and hopes, my climbing up the mountain again, to share my vision and the will to dream, and to let people dream. Unconsciously, but because of hard work, I’ve created opportunities for myself after all these years of blogging and growing. Opportunities that I take with both hands. Of course, this is my passion – and how great it is that it has become a big part of my dreams.

I gave up my job and started my own business. No, not this blog – but an enterprise in text, communication and marketing. Full of passion. I can live from what I earn now, because of hard work, and I am grateful for that. In addition, I am a travel reporter for this blog and other companies – and that is such a blessing. However, it is hard work and that people seem to forget that part sometimes. This blog post by Sabine describes very well what I do, no need to repeat that. It is in Dutch though.

So here I take a step backwards: the  ‘niche’ question. I am a storyteller. I travel to special places, play with words, photography and film and from scratch I write a travel story. I share experiences. I am grateful for our fascinating earth and I love to share all that she has to offer. Of course I like to highlight my discovered hotspots for you: from hostel to resort and restaurant to wine café. But in an honest way. I listen to my heart and share a small piece of my heart here. I’ll let you take a look in the life of a nomad, even if you prefer to stay at home. If I can just let you realize a little bit that dreams are there to catch, I am satisfied. But above all, I think it is just great that you enjoy my travel stories, photography, and movies. I won’t tell you where you must go, where you can find the cheapest accommodation or how it all can be done better. I  simply would like to inspire to do the same: discover. In any way. Catch your own dreams. Could that be a niche?

And: I must do something right somehow with my lack of a niche, I am chosen as the second best travel blog from Netherlands via the Skyscanner Bloscars Travel Awards. Champagne! Huge thanks for all the sweet voting.

Malaga Jordanie dromen plukken

LIFESTYLE, Mindstyle, Personal, Stories from the Heart

Leave a reply

28 comments

  1. Natasja - Watzijzegt 4 March, 2014 at 20:50 Reply

    En terecht! En over bloggen en niches… ik hoor en lees ook regelmatig over ambities, passie; dat er bruggen geslagen moeten worden, mensen met elkaar verbonden moeten worden, je dit ‘moet’ of ‘dat’. Prima, maar volgens mij is het al een hele opgave als je voor jezelf weet wat je wilt. Daar kunnen weer hele blogs mee volgeschreven worden dus daar zal ik in deze comment niet aan beginnen :’)

    En wat betreft jouw niche: blijf je dromen vangen!

    • Laura 4 March, 2014 at 20:53 Reply

      Ja, pfoe! Precies dat. En iedereen gaat harder en harder schreeuwen. Ik blijf maar gewoon bij mezelf, what else?

      En lief <3 Jij ook!

  2. Rosanne 4 March, 2014 at 22:08 Reply

    Jij moet helemaal niks, maar beloof me alsjeblieft door te gaan met zulke inspirerende stukken. Wederom prachtig geschreven! Ik ben fan.

  3. Anke 5 March, 2014 at 07:16 Reply

    Jij en jouw manier van storytelling zijn jouw niche. Mooi hoe je het zelf beschrijft en vooral mee blijven doorgaan, want je bent er goed in!

  4. Karlijn 5 March, 2014 at 07:41 Reply

    Pff, hou op over die niches. Ik wil het er niet over hebben, heb er namelijk ook geen ;) Ik heb het idee dat het de laatste tijd steeds meer over het ‘groot’ maken van je blog gaat, een niche hebben, geld verdienen etc terwijl ik zelf het idee heb dat het erom gaat dat je schrijft over wat je leuk vindt en dat wil overbrengen. Gelukkig heb je dan blogs zoals die van jou die over dromen najagen gaat en waarvan ik weet dat je schrijft waar jij over wilt schrijven. X

    • Laura 5 March, 2014 at 08:21 Reply

      Ja, dat dus. Vreselijk! En mensen die nu allemaal beginnen met bloggen om deze redenen. Precies, zo denk ik er ook over – ik schrijf over dingen die ik leuk vindt en vanuit eigen perspectief. Natuurlijk krijg ik nu mooie kansen (maar die zijn niet aan komen waaien en heb er ook niet om lopen schreeuwen) die ik met beide handen aanpak zoals persreisjes, uitnodigingen of andere leuke dingetjes. Maar als het aansluit bij mijn passies is dat alleen maar mooi, en hoop dat mensen dat zo blijven zien! Blij dat jij dat ziet in ieder geval!

  5. Annika 5 March, 2014 at 08:51 Reply

    Ik word ook een beetje moe van dat niche gebeuren. Ik snap wel waar het vandaan komt, nu er zoveel blogs zijn, maar dat je haast verplicht wordt een niche te kiezen voor je website…. Ik vind ook dat jij al een eigen niche hebt, ik weet iig wat ik wel en niet op jouw blog kan vinden. Jij reist op jouw manier en dat komt duidelijk naar voren. Dat vind ik zo jammer aan algemene blogs die goed zijn in SEO/advertenties e.d. maar eigenlijk alleen maar teksten van internet halen en iets vervormen.

    • Laura 5 March, 2014 at 08:59 Reply

      Precies. Ik snap het ergens dus ook wel (en dan ga je je onbewust afvragen wat dan jouw niche is of zou moeten zijn. Maar meer dan bovenstaande is het niet, en meer wil ik het ook niet laten zijn. Ja inderdaad, dat zie ik ook veel. Naar welke hoogtepunten je ‘moet’ gaan en wat je ‘moet’ zien en waar je het goedkoopst kan slapen en hoe het allemaal beter kan.

      Ik wil juist lezen wat een reis of bestemming met iemand doet of heeft gedaan. Wat diegene bijzonder vond en wat niet. En dan het liefst de kleine dingen. Wat diegene voelt, daar. Maar ik ben dan ook een groot proza-liefhebber :-)

  6. Esther 5 March, 2014 at 09:15 Reply

    Bloggen draait vooral om jezelf durven zijn! Als lezers jouw stijl herkennen en onthouden, komen ze altijd naar je terug.
    Groetjes,
    Esther.

  7. Mariska 5 March, 2014 at 10:57 Reply

    Gefeliciteerd met je een na beste reisblog prijs! Super goed! Heb je nu ook iets gewonnen?

    Mooi geschreven stuk trouwens! Misschien dat je niet per se een niche hebt op je blog, maar ik vind de fijne sfeer en manier waarop je schrijft ook een soort niche, heel kenmerkend voor jouw blog!

    • Laura 5 March, 2014 at 11:13 Reply

      Nee, dat niet helaas. Prijs alleen voor de winnaar (tickets) maar de vermelding en eer doet me al ontzettend goed! :-)

      Ah, en dat vind ik echt super leuk om te horen – dankjewel! :)

  8. Mandy 10 March, 2014 at 16:39 Reply

    Je hart volgen en puur en eerlijk vanuit jezelf schrijven is al een niche op zich in bloggersland vind ik. Geniet van je verhalen, en helemaal terecht dat je tweede geworden bent. Trots op je babe! x

  9. Sabine de Witte 20 March, 2014 at 15:43 Reply

    Zie je artikel nu pas, heel mooi geschreven en heel waar. Dat storytelling doe je erg goed, daar kom ik regelmatig voor terug! Congrats met je 2e plek bij Skyscanner, nice!
    En blijf vooral doen waar je goed in bent!

  10. Lisa 12 September, 2014 at 16:42 Reply

    Op school heb ik nu het vak “storytelling”. Ik vind het ontzettend moeilijk, maar ook ontzettend leuk. Hiervoor moeten wij natuurlijk ook een blog aanmaken en bijhouden. Bloggen zet me aan het denken net zoals jou blog!

    Heel mooi geschreven!

Post a new comment

Recommended:

HOTSPOT / AMSTERDAM: Toastable

Last Thursday I had an amazing day with dear Debby. After a wild Carnival adventure and the great Laura-wants-vintage quest, we had lunch at a ...