HOTSPOT / Purna Yoga Retreat, Pokhara, Nepal

56
Yoga Pokhara Nepal

Dawn. I hike upwards the mountain and I take off my shoes. With barefoot I step into the garden and look up at the building. A feeling of calmness falls over me as a warm blanket. My spirtirual self feels at home here, although the stress of the past few months still dozes as an irritating humming in the back of my mind.

I am at the the Purna Yoga Retreat in Pokhara, an organization with a beautiful base on a hill in Nepal. It offers a broad range of yoga days, courses and hikes. The location itself consists of a stunning garden, a common area with dining tables, a lounge and a bookcase filled with the most inspiring books, different rooms to stay overnight, a number of roof terraces with hammocks and rocking chairs and a crazily beautiful yoga room with walls of glass. The view is phenomenal and it’s dead silent, the base is fully decorated to find a little bit of yourself back. I meet the teachers. They seem to come from somewhere else, but not this earth. Whereas I still fight with sadness from the past and fear of the future, they all glow with peace and self-acceptance. Today is devoted to yoga, meditation and especially lost of rest. I surrender.

The day goes by and by this time, I have had already a number of yoga sessions. It’s been nice. I have missed it. Last year I followed many classes and I noticed that my body was getting more flexible, that I started to feel better and that the dense clouds in my mind started to evaporate. It’s time to get back to this. The sessions alternate with tea, thinking, enjoying the fresh Nepalese dishes that are being cooked in the small kitchen. These are the only things within my reach. As a digital nomad I am 24/7 online and I would have to escape more often from that online world. You can’t check your Facebook when you’re in the middle of a ‘downward facing dog’. You can’t pick up your phone when you meditate in a half lotus pose. Yoga and meditation force you to focus on yourself and to let go of everything around you. Even my down to earth boyfriend clearly enjoys these days and later on he decides to buy to some meditation books.

I move back to the room for another meditation session. Meditation has always been a tricky thing for me. My mind is too busy. I can’t concentrate on my inner-self. Usually I get frustrated, but this time I let the waves created by the singing bowls let me lead me. I try to touch my soul, but she continues to slide away from me. This time I accept it and I decide to focus on the life around me.

I watch right through the walls of glass and see the water of the lake. I hear birds. I am aware of every move move on the rice terraces. I feel the wind stroking my hair, although I must have imagined this and I feel equally one with life. This is how it always should be. I fall asleep, but after waking up I wonder whether it’s been sleep or not. I am just away from this earth. Is this what they mean? Little by little the last chunks of stress fall off me, taken away by the same wind. Next to me someone bursts out into tears. I realize that every person fights a daily battle with his or her own demons. We should all be a little kind to each other.

It’s late in the evening. Time for the last part of today. Chanting. Kirtan. In front of me are all teachers, with different instruments in their fronts and they are sitting cross legged on the floor. They start with playing, first a singing bowl, a drum follows and instruments I have never heard of take over. They seem to form a whole. This is so beautiful. The man with the beard start singing, a gorgeous choir follows and the teachers repeat the words for us until we sing along with all of our hearts. As if we never have done otherwise. Different people join us. We are asked to do what our hearts tell us to do. Someone starts clapping. I am aware of every tiny tingling in my body. The space of the room fills itself with warmth, with solidarity, with love. Together we make music, we create a special flow that makes us forget about everything around us. We sit like this for five minutes, ten, maybe an hour, I have lost my complete notion of time.

My eyes are filled with tears. I feel pure joy. Happiness. Gratitude and tears roll along down my face. I am so thankful that I am here, at this exact moment, and have the opportunity to be with these people.

Note: I have, of course, been in touch after the terrible earthquake. Fortunately, the disaster has caused no damage to this beautiful retreat and its people and they ask all of you to continue visiting Nepal. Especially right now.

Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal Yoga Pokhara Nepal

Azië, DESTINATIONS, Hotspots, Local Life, Must Sleep, Nepal, Pokhara, TRAVEL, Travel Category, Travel Must Do's

Leave a reply

56 comments

  1. Bianca 27 May, 2015 at 11:59 Reply

    Prachtig om zoiets te doen. En helemaal daar. Ik geloof helemaal dat het goed voor je is. Nu is het nog de kunst dit vast te blijven houden.

  2. Debby 27 May, 2015 at 12:00 Reply

    Jouw woorden <3. En mediteren is ook lastig als je het nooit doet, maar gaat juist om dat loslaten en die frustratie van je af laten glijden. Klinkt als een heel indrukwekkende dag, wauw!

  3. Claudia 27 May, 2015 at 12:06 Reply

    Wauw, klinkt als een hele mooie ervaring!
    Tijdens een moeilijke periode ben ik ook begonnen met mediteren en hoe heerlijk dat kan zijn..
    Ik denk dat een bezoek aan een yoga retreat er toch echt bij móet op mijn reislijst!

      • Rosanne 27 May, 2015 at 18:57 Reply

        Ik kom gewoon een keer een weekendje bij je langs en dan gaan we de mat op, klassieke muziek spelen op je piano (niet dat ik dat kan), Franse kaas eten, een rode Bordeaux wijn drinken en de geweldigste film Tracks kijken (HEB JE DIE AL GEZIEN?!?? Nee? Oké. Doen we)

        PS: ik weet niet waarom mijn foto het nooit doet op jouw site, maar ik ben dus echt Rosanne en geen anonieme stalker. Dat je het weet

  4. Nanda 27 May, 2015 at 12:18 Reply

    Alleen al door naar je foto’s te kijken voel je de rust. Wow. Eigenlijk roep ik altijd dat het niets voor mij is, maar ik denk stiekem dat mediteren juíst iets voor mij is…

    • Laura 27 May, 2015 at 12:24 Reply

      Ik riep ook heel lang dat ik zo spiritueel als een barkruk ben. Maar eigenlijk blijkt het tegendeel, zeker na alle reizen die ik heb gemaakt. Ik kan echt helemaal opgaan in een plek, één worden met de natuur, en dat is ook een soort meditatie. Keertje proberen? :)

  5. Lisette | Travellust.nl 27 May, 2015 at 13:58 Reply

    Het lijkt me super om dit eens mee te maken! Ik heb twee keer een yogavakantie gedaan op een zeilboot in Turkije/Griekenland. Een week lang elke dag 3 uur yoga. Super! Een retraite lijkt me ook wel wat.

    Ps: die kussens zien eruit als macarons! :D

  6. Meilan 27 May, 2015 at 16:32 Reply

    Ik speel al lang met de idee om het eens te doen, in Nepal of India. En nu ik dit gelezen heb, al helemaal ;-)
    Ik moet er nu maar eens werk van maken.

  7. Caro 28 May, 2015 at 06:18 Reply

    Wauw wat bijzonder om te lezen! Het klinkt ontzettend mooi. En vooral ook ‘dat we allemaal wat liever voor elkaar mogen zijn’ is helemaal waar. Mooi geschreven!

  8. Jolein 28 May, 2015 at 07:03 Reply

    Wat een prachtig verhaal! Mijn vriend en ik waren nog op zoek naar een retraite in Nepal en ik denk dat wij die nu gevonden hebben.
    We verwachten in oktober /november in Nepal te zijn, een land dat bij mij heel hoog op mijn lijstje staat, maar waarvan iedereen in mijn omgeving zegt dat wij er maar beter niet meer heen kunnen gaan. Mijn gevoel spreekt dat tegen, alsof ik, na zo’n ramp, de mensen daar in de steek moet laten en ik geloof niet dat ik ze daarmee help. Ik hoop zo ontzettend daar in oktober te zijn en mijn steentje bij te kunnen dragen, op wat voor manier dan ook.

  9. Xaviera 28 May, 2015 at 08:50 Reply

    Wat een prachtige ervaring! Ik word al helemaal rustig door het lezen van je verhaal, je hebt het zo mooi verwoord. Heel fijn om te lezen dat de mensen en dit retreat geen schade hebben opgelopen door de natuurramp!

  10. Merel 28 May, 2015 at 09:41 Reply

    Ik ben zo nuchter als de malle en ik ben opgevoed met het idee dat je ver weg moet blijven bij alles wat spiritueel is – want eng en gevaarlijk. Maar ik kom er steeds meer achter dat ik eigenlijk heel geïnteresseerd ben in dit soort ‘dingen.’ (die misschien helemaal geen dingen zijn) En ook denk ik steeds vaker: misschien past het juist heel goed bij me en zou het me heel goed in balans kunnen brengen. Voorzichtig aan kijk ik of yoga wat voor me is en ook gebruik ik een meditatie-app. Maar het ‘echte werk,’ zoals jullie hier hebben gezien en gedaan, dat heb ik nog nooit meegemaakt!

  11. Lizette 29 May, 2015 at 09:12 Reply

    In één woord: wauw! Wat heb je je ervaring (weer) mooi beschreven. En wat een prachtige ervaring moet dat geweest zijn. En die ruimte, echt schitterend. Het straalt puurheid en rust uit. En fijn om te weten dat ze gelukkig geen schade hebben opgelopen door de aardbeving.
    Herinnert me er ook meteen eraan hoe ik yoga gemist heb de afgelopen weken.

  12. Zo simpel is dan geluk 3 June, 2015 at 19:03 Reply

    Wauw, dit klinkt echt als een geweldige ervaring. Ik doe zelf inmiddels al bijna een jaar aan yoga. Ik merk dat het heel erg goed voor mijn lichaam is en ik me er ook goed door ga voelen. Zo’n retreat lijkt me heel erg mooi om te doen, maar voorlopig heb ik daar even geen geld voor.

    • Laura 4 June, 2015 at 05:11 Reply

      Jaaa, super fijn is het. Snap ik, ligt natuurlijk niet naast de deur haha. Maar in NL/Europa zijn ook bijzondere plekken om dit te doen!

  13. Eva 4 June, 2015 at 05:58 Reply

    oooooh Lau, ik moet zoveel van je bijlezen. Deze plek klinkt echt hemels, lijkt me echt een prachtige plek om een paar dagen te verblijven. Je leert dieper je emoties kennen en dankbaar te zijn met het leven.. Wauw, wat moet dit een fijne ervaring zijn geweest. Houd het gevoel vast meis!

  14. Lizet 10 August, 2015 at 19:11 Reply

    Ik zou zo graag zo’n retreat doen, en het liefst voor meerdere dagen (maar waar: India, Nepal, Bali?). In Ubud heb ik ook een les gevolgd, en dat was weer zo fijn. Ik heb een jaar geleden ook heel veel aan yoga gedaan, toen had ik het echt nodig en merkte ik dat ik er veel beter van werd. Snel maar weer eens een studio hier in Antwerpen opzoeken, het doet zoveel goeds.

  15. jana 1 March, 2016 at 14:06 Reply

    hey laura, what kind of people were at the retreat? locals? tourist? spiritual seekers? what ages?
    thank you for the wonderful post! :)

  16. maia renders 19 October, 2017 at 18:41 Reply

    Dag laura,

    Ik zie dat het ruim 2 jaar geleden is dat jij in Puna Yoga was. Ik heb een vraagje? Hoe hoog ligt dat centrum? Is het een hele klim elke keer?

    Groetjes,

    Maria

    • Laura 20 October, 2017 at 17:07 Reply

      Hoi Maria. Klopt! Maar het is geen klim. Kan wel natuurlijk, het ligt op een heuvel bij het meer. Niet zwaar. Maar: ze halen en brengen je gewoon op vanaf het centrum van Pokhara! Daar zit het kantoor.

Post a new comment